เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 184 เปลี่ยนพ่อให้เด็กเถอะ
ทุกคนมองไปยังนอกประตู รถตำรวจคันหนึ่งขับเข้ามาจริง ๆ คุณตำรวจสี่นายเดินลงมาจากรถ
ในที่สุดอู๋เจี้ยนถิงก็ถูกคุมตัวไป
โจวเสวี่ยทรุดตัวนั่งลงกับพื้นร้องไห้จนน้ำตาเป็นสาย เลื่อนสายตามองโจวคุนหาวราวกับมองศัตรู
“ได้ คุณไม่ช่วย ฉันหาคนช่วยเอง เจี้ยนถิงต้องไม่ได้จำคุกเด็ดขาด!”
……
วันที่เจียงตงซานย้ายจากห้องผู้ป่วยวิกฤตไปยังห้องพักผู้ป่วยธรรมดา คนตระกูลเจียงมากันทุกคน
แน่นอนว่า ห้องพักผู้ป่วยธรรมดาของเขานั้น เป็นห้องพักผู้ป่วยพิเศษที่โจวคุนหาวจัดการให้ ไม่เพียงมีเตียง โซฟา แต่ยังมีโทรทัศน์ด้วย
แม้เจียงตงซานจะฟื้นแล้ว แต่ทั้งร่างยังคงทำได้เพียงนอนอยู่บนเตียง พอขยับบาดแผลก็เจ็บขึ้นมาอย่างรุนแรง
แม้กระทั่งลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำ คนช่วยพยุงเดินไม่กี่ก้าว ก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว เหงื่อกาฬไหลพรู