เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 182 คุณคิดถึงผมเหรอ?
อู๋เผิงเอ่ยชม “มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งก็คือมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง ใจกว้างจริง ๆ กลางวันนี้ผมว่าจะผัดกุ้งมังกรโลหิต น้องเขย นายช่วยเด็ดผักแล้วก็จุดเตาหน่อยไหม?”
“ทำไมล่ะ วันนี้คนที่คอยเด็ดผักไม่มาเหรอ?”
เจียงเซี่ยนหลีหัวเราะ “ใช่แล้ว วันนี้บ้านเรามาแค่ฉันคนเดียว ฉันรอตั้งหน้าตั้งตาขอทานอย่างเดียวเลย”
เจียงเซี่ยนหยางพูด “ไม่เป็นไร ผมเด็ดผักเอง”
ตอนนี้เขาสอบเกาเข่าเสร็จแล้ว ทั้งร่างผ่อนคลายลง ไม่มีอะไรต้องทำ การทำงานบ้านก็ถือว่าดีมาก
โจวคุนหาวรีบพูด “ไม่ต้อง ไม่ต้อง นายพักผ่อนเถอะ”
ลูกเขยทั้งสองคนเข้าครัวไป ง่วนอยู่กับการทำงานกันยกใหญ่
แต่ทว่าอาหารเต็มโต๊ะนั้น ยังกินไปไม่กี่คำ
คุณป้าคนข้างบ้านก็วิ่งลนลานเข้ามา “ซิ่วเหมยเอ๊ย เธอรีบไปดูเร็วเข้า เฒ่าเจียงบ้านเธอถูกรถชนตรงปากซอย คนชนหนีไปแล้ว”