0134

⬢⬢⬢

ตอนที่ 134 คุกใต้ดิน

เมื่อกลับมาถึงหอสมุด ทั้งสามก็พบว่าเสี่ยวเฮยไม่ได้อยู่ในหอสมุด

ซูรุ่ยซีเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง เป็นเวลาที่เพิ่งผ่านเที่ยงวันไปนิดเดียว

ตอนที่ตัวเองเข้าประตูเคลื่อนย้ายนั้นก็ประมาณเก้าโมงกว่าของเช้า ช่วงเวลาที่อยู่ในวัดโบราณมารสังหารก็ราว ๆ สามชั่วโมง เวลาของทั้งสองฝั่งน่าจะตรงกันแบบหนึ่งต่อหนึ่งพอดี

“เสี่ยวเฮยไปไหนแล้วล่ะ ฉันอยากจะถามเขาสักหน่อย ว่าทำไมพวกคุณมีศาสตราเวทกันหมด มีแค่ฉันที่ไม่มี” กัวเส้าหานกล่าวอย่างหงุดหงิด

ซูรุ่ยซีกับหลูเสวี่ยมองตากันที่มุมปากของทั้งคู่มีรอยยิ้มบาง ๆ

ในจังหวะนั้นเอง พื้นใต้เท้าก็พลันส่งแรงสั่นสะเทือนเบา ๆ มาชุดหนึ่ง

สั่นสะเทือนงั้นหรือ

ในความคิดของซูรุ่ยซีก็พลันฉายภาพของเสี่ยวเฮยที่เดินข้ามห้องโถงใหญ่ในคืนเมื่อวาน หลังจากที่แรงสั่นสะเทือนเกิดขึ้น…