เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 135 เค่อไหลเอิน
ภายในหอสมุด เสี่ยวเฮยยืนอยู่บนโต๊ะหนังสือ สายตามองเหม่อไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้า ผ่านไปครู่ใหญ่ จึงค่อย ๆ เอ่ยปากพูดขึ้นว่า
“เจ้าหมอนั่นที่ถูกขังอยู่ในคุกใต้ดิน มีชื่อว่าเค่อไหลเอิน เป็นเจ้าของปราสาทลอยฟ้าทั้งสองแห่งนี้อย่างแท้จริง และยังเป็นผู้สร้างหอสมุดเวทมนตร์แห่งนี้อีกด้วย”
เมื่อได้ยินคำนี้ ซูรุ่ยซี หลูเสวี่ย และกัวเส้าหานทั้งสามคนต่างก็แสดงสีหน้าประหลาดใจและสงสัยออกมาทางสายตา
“ในเมื่อเขาเป็นเจ้าของที่นี่ แล้วทำไมถึงต้องขังเขาเอาไว้ด้วยล่ะคะ” ซูรุ่ยซีเอ่ยถามด้วยสีหน้างุนงงไม่เข้าใจ
เสี่ยวเฮยถอนหายใจยาว ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยปากว่า “เพราะเขาฝึกฝนเวทมนตร์มืด จิตใจถูกกลืนกินและสะท้อนกลับ ในที่สุดจึงตกต่ำจนกลายเป็นเทวดาตกสวรรค์ไป”
“เวทมนตร์มืดเหรอ มันคือเวทมนตร์มืดแบบไหนกันแน่” กัวเส้าหานถามขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“เป็นเวทมนตร์ที่สามารถอัญเชิญปีศาจนรกอันทรงพลังได้”
“แล้วทำไมเขาต้องฝึกเวทมนตร์แบบนี้ด้วยล่ะ เวทมนตร์แสงยังไม่พอใช้อีกหรือไง”