เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 133 กำไลข้อมือ
“พี่รุ่ยซี กระบี่ยาวเล่มนี้สมควรเป็นของพี่นะ” หลูเสวี่ยเสนอขึ้นมา
ซูรุ่ยซีเหลือบมองกัวเส้าหานที่อยู่ข้างกายอีกครั้ง ราวกับกำลังขอความเห็นจากเขา
กัวเส้าหานยักไหล่แล้วพูดขึ้นว่า “ผมไม่มีความเห็นนะ”
อย่างไรเสียเมื่อครู่ซูรุ่ยซีก็ใช้กระบี่เล่มนี้ช่วยชีวิตเขาไว้ แม้เขาจะเป็นพวกบ้ากาม ทว่าก็ยังเป็นคนที่คุยด้วยเหตุผลรู้เรื่อง
ซูรุ่ยซีจึงไม่ปฏิเสธอีก ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด เธอถึงรู้สึกว่าระหว่างตัวเองกับกระบี่ยาวเล่มนี้คล้ายจะมีจิตสื่อถึงกันบางอย่าง จึงเก็บกระบี่ยาวเข้าฝักทันทีแล้วมัดไว้ข้างหลัง
เมื่อออกจากโถงใหญ่ ทั้งสามก็มุ่งหน้าไปยังด้านหลังของวัดโบราณต่อ
พอเดินข้ามลานว่างตรงกลางไป ด้านหน้าก็เป็นโถงใหญ่อีกหลังหนึ่ง ซึ่งมีสภาพทรุดโทรมพังทลายไม่ต่างกัน
กัวเส้าหานกำลังจะก้าวเท้าเข้าไปในโถงใหญ่ ซูรุ่ยซีก็พลันคว้าตัวเขาเอาไว้