กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูซวี่ซวี่มองดูแล้วก็รู้สึกทึ่ง ที่แท้ในสายตาของหมอนี่ไม่มีคนอื่นอยู่เลยจริง ๆ เธอหัวเราะอย่างมีความสุข
“หูตี๋ นาย... ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ทำไมถึงน่ารักขนาดนี้นะ!”
พูดคุยหัวเราะกันไปทั้งคู่ก็กลับถึงบ้านแล้ว ซูซวี่ซวี่ไม่ได้อ่านตำราต่อ แต่เข้าไปในห้องครัวเพื่อช่วยหูตี๋ทำกับข้าว
เธอรับผิดชอบเรื่องล้างทำความสะอาด ส่วนที่เหลือก็ยกให้หูตี๋จัดการ
คนก็ไม่ได้ออกไปไหน ยืนพิงกรอบประตูมองหูตี๋อยู่อย่างนั้น จนทำเอาอีกฝ่ายหน้าร้อนแดงขึ้นมาจริง ๆ
ซูซวี่ซวี่หัวเราะจนตัวโยนตัวงอ “ฮ่า ๆ ๆ ๆ หูตี๋ นายทำกับข้าวทำไมยังหน้าแดงด้วยล่ะ”
หูตี๋เริ่มรู้สึกอายปนเคืองขึ้นมาอีกครั้ง จึงผลักซูซวี่ซวี่ออกไปข้างนอก