ตอนที่ 207 ฉันจะให้เขามาโขกหัวให้พวกเธอสองคนถึงหน้าประตูห้องเลย

ในที่สุดเธอก็ได้มีชีวิตที่ไม่เหมือนเดิมแล้ว

ซูซวี่ซวี่รู้สึกขอบคุณผู้คนมากมายที่คอยช่วยเหลือเธอตลอดเส้นทางนี้ และขอบคุณที่ได้พบเจอกับพี่น้องหญิงที่มีความคิดตรงกัน

เธอเช็ดน้ำตาให้แห้ง เผยรอยยิ้มออกมาบางเบา

ก้าวไปสู่วิถีชีวิตที่แตกต่างของเธอ ก้าวเข้าสู่ความมีชีวิตชีวาอันอบอุ่นนี้

เมื่อถึงสถานี ซูซวี่ซวี่ก็ปรับอารมณ์ความรู้สึกเรียบร้อยแล้ว ลงจากรถไฟด้วยความเบิกบานใจ

ข้าวของสัมภาระไม่ได้มีมากมาย การเดินทางจึงสะดวกสบายขึ้นไม่น้อย

พอเดินออกจากสถานี ก็มองเห็นหูหลีกำลังโบกมือมาทางเธอทันที

ซูซวี่ซวี่ยิ้มกว้าง เดินตรงไปหาพวกเขา หูหลี รวมไปถึงพ่อและแม่ของเธอก็อยู่ที่นั่นกันครบ

ผู้อาวุโสทั้งสองเมื่อเห็นซูซวี่ซวี่ ก็โบกมือให้อย่างตื่นเต้นเช่นกัน

“ลูกสาว ลูกสาว ทางนี้!”