กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยืนซ้อนด้านหลังของคนเหล่านั้นอย่างไร้สุ้มเสียง เส้นผมยาวสยายแผ่ออก ก้มศีรษะลง ในมือถือท่อนไม้อยู่ท่อนหนึ่ง แล้วค่อย ๆ เอาไปสะกิดทีละคน
“อย่าขยับสิ นายสะกิดฉันทำอะไรกัน”
“ฉันไปสะกิดนายตอนไหน นายว่างจนหาเรื่องเองมากกว่ามั้ง”
จู่ ๆ ไม่กี่คนนั้นก็รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง แต่ละคนค่อย ๆ หันตัวกลับไป แล้วก็ได้เห็นคนที่มีผมยาวเต็มศีรษะ
มองเห็นหน้าตาไม่ชัด หลายคนกลัวจนแทบจะฉี่ราด
“อ๊ากกกกกก ผีหลอกกกก”
คนเหล่านั้นแทบอยากจะบินหนีไปได้ ซูซวี่ซวี่เสยผมยาวไปด้านหลัง พลางมองคนที่วิ่งเตลิดไปไกลด้วยความรู้สึกงุนงงไร้สาเหตุอยู่บ้าง