ตอนที่ 202 จำต้องขอความช่วยเหลือแล้ว

เมื่อมองดูท้องฟ้า เห็นว่าคุยกันพอสมควรแล้ว ทุกคนจึงลุกขึ้นเตรียมตัวบอกลา

ซูซวี่ซวี่ก็หันไปมองชายหนุ่มแสนเบื่อหน่ายตรงหน้า “หูตี๋ คนพวกนั้นล้วนเป็นพี่น้องของนายนะ นายทำอะไรน่ะ!”

หูตี๋มองซูซวี่ซวี่ด้วยสายตาอ้อนวอนเหมือนลูกหมา “พวกเขามีธุระจริง ๆ นี่! ฉันก็ไม่ได้พูดผิดเสียหน่อย”

“พอเถอะ นิสัยแบบนายนี่นะ แต่วันนี้ฉันค่อนข้างพอใจเลย เพื่อนของนายดูเหมือนจะน่าสนใจกันทุกคน”

“งั้นที่เธอหมายความก็คือฉันไม่น่าสนใจงั้นสิ?”

ซูซวี่ซวี่ “...”

มือของเธอวางลงบนหน้าผากของหูตี๋ “อะไรกัน วันนี้สมองนายมีปัญหาเหรอ หรือว่าเป็นไข้ไปแล้ว! ให้ฉันพานายไปตรวจที่โรงพยาบาลไหม!”

นาน ๆ ทีจะเห็นคนหึง ซูซวี่ซวี่จึงอยากแกล้งแหย่หูตี๋สักหน่อย