กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เธอยกมือกุมเอวพยุงตัวลุกขึ้นอย่างยากลำบาก “อืม ไปด้วยกันเถอะ ไม่อย่างนั้นคนอื่นคงเอาไปพูดกันว่า ‘พี่ชาย ดูพี่สาวสิ เช้าขนาดนี้แล้วยังนอนอยู่อีก’”
คำพูดที่แฝงน้ำเสียงประชดประชันเหน็บแนมนี้ทำให้หูตี๋จนปัญญาจริง ๆ
“ซวี่ซวี่ ถ้าเธอชอบเรียกพี่ชาย ไว้เรียกตอนกลางคืนได้ไหม ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาหรอก”
ซูซวี่ซวี่ “...”
เรียกบ้าอะไรล่ะ เธอถลึงตาใส่หูตี๋ไปทีหนึ่ง ก่อนจะลุกจากเตียงไปล้างหน้าแปรงฟัน
หูตี๋ไม่ถือสาและวันนี้ไม่ได้แกล้งซูซวี่ซวี่ต่อ เขาคอยเงียบ ๆ จนกระทั่งเธอจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ ทั้งสองจึงค่อยออกไปข้างนอกด้วยกัน
ตลอดทางได้รับสายตาคมกริบประดุจดาบพุ่งเข้าใส่ไม่น้อย ทว่าทั้งสองกลับเมินเฉยไปทั้งหมด