กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูซวี่ซวี่ก็รีบพยักหน้าเออออตาม “ใช่แล้ว พี่เผิง พี่อย่าทำแบบนี้เลย คราวหน้าพวกเราค่อยมารอพี่กินข้าว หรือไม่ถ้าพี่ว่างก็แวะไปที่บ้านสักรอบ
ให้หูตี๋ลงครัวทำอาหารต้อนรับพี่ด้วยตัวเอง”
พี่เผิงที่เดิมทีตั้งใจจะทักทายปราศรัยต่อหุบปากฉับทันที แล้วรีบพยักหน้ารับ
“ได้ พรุ่งนี้ฉันไปเลย ได้กินเร็วก็สบายใจเร็วไม่ใช่เหรอ? นายว่าจริงไหมล่ะ หู! ร้อย! ตรี!”
ซูซวี่ซวี่ไม่ค่อยเข้าใจความหมายเท่าไหร่ นี่ทำอะไรกันน่ะ? ทำไมถึงได้กระตือรือร้นขนาดนี้?
เธอสะกิดแขนหูตี๋เพื่อให้เขาช่วยอธิบาย ทว่ากลับถูกพี่เผิงชิงพูดตัดหน้าเสียก่อน