ตอนที่ 95 ไก่ตุ๋นเห็ด

“วางใจเถอะ หมูป่าตัวนั้นยังไม่ใช่คู่มือฉันหรอก ถ้าพวกเธอสองคนไปด้วยจริง ๆ เผลอ ๆ จะกลายเป็นตัวถ่วงของฉันเอาได้นะ!”

สองคนคิดดูแล้วรู้สึกว่าก็จริง จึงไม่พูดอะไรอีก ถือกะละมังมุ่งหน้าไปยังลานตากธัญพืช คนอื่น ๆ ในเรือนเยาวชนปัญญาชนต่างก็ถือกะละมังคนละใบเช่นกัน

พวกเขารู้ดีว่าคงแบ่งได้ไม่มาก แต่จะน้อยยังไงก็คือเนื้อนะ!

เมื่อมองดูผู้คนเบียดเสียดแน่นขนัดบนลานตากธัญพืช ท้องฟ้าก็ไม่เช้าแล้ว ตอนที่พวกเขาเข้างานเกษตรยังไม่เคยรวมตัวกันพร้อมหน้าขนาดนี้มาก่อนเลย

ซูเหยาเหยาที่หายไปไหนไม่รู้ เวลานี้ก็กลับมาแล้วเช่นกัน กำลังใช้สายตาเคียดแค้นจ้องมองซูซวี่ซวี่ ส่วนซูซวี่ซวี่ก็มองซูเหยาเหยาที่เหมือนหนูในท่อระบายน้ำ