ตอนที่ 94 ผัวเมียเปรียบดังนกป่าเดียวกัน

รู้ความเกินไปแล้ว ซูซวี่ซวี่พุ่งตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว เธอไม่ได้ลงมือฆ่าให้ตาย และคว้าจับกระต่ายป่าทั้งสองตัวเอาไว้ได้อย่างรวดเร็ว

พอยกขึ้นมาดูก็ต้องร้องอ้าว ที่แท้คู่รักกำลังพลอดรักกันอยู่ก็ถูกเธอจับได้เสียแล้ว

“ผัวเมียเปรียบดังนกป่าเดียวกัน คราวเคราะห์มาถึงต่างบินแยกย้ายกันไปใช่ไหมล่ะ เมื่อกี้ตอนพวกแกสองตัวแยกกันวิ่งหนีไม่มีลังเลเลยสักนิดนะ!”

มีความรักน่ะดีออก พอเก็บกระต่ายป่าเข้ามิติไป ถึงตอนนั้นเธอก็มีขากระต่ายผัดหม่าล่ากินไม่หมดไม่สิ้นเลยไม่ใช่เหรอ

วันนี้คงกินกระต่ายไม่ได้แล้ว ซูซวี่ซวี่ทำได้เพียงลากหมูป่าเดินลงเขาไป ในยุคสมัยนี้หมูป่าไม่อาจเก็บไว้เป็นของตัวเองได้ ซูซวี่ซวี่จึงลากหมูป่ามุ่งหน้าไปทางบ้านของหัวหน้ากองการผลิต