กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 87: คุณหนูใหญ่ พวกเราออกเดินทางกันแล้ว
“สิ่งใดหรือ?” อวี้เฉินเสวี่ยเอียงศีรษะเล็กน้อย ก่อนขยับเข้ามาใกล้อีกนิด จนแทบจะแนบปลายจมูกเข้ากับเขา
เฉินเยี่ยนฝานโอบเอวนางด้วยมือข้างเดียว ดึงร่างนางเข้ามาแนบอกเล็กน้อย จากนั้นจึงแตะหน้าผากลงกับหน้าผากของนางพลางยิ้มบาง ๆ “ความลับ”
อวี้เฉินเสวี่ยพลันนั่งตัวตรง ยื่นมือไปหยิกแก้มเขาทันที “ดีนักนะ เฉินเยี่ยนฝาน เจ้ามีความลับกับเขาด้วย! ยังเห็นข้าเป็นคุณหนูใหญ่ของเจ้าอยู่หรือไม่?”
“เพราะเห็นเจ้าเป็นคุณหนูใหญ่ ข้าจึงบอกไม่ได้ หากพูดออกไปแล้วหาไม่พบ เจ้าคงผิดหวัง” เขาปล่อยให้นางหยิกแก้ม เสียงพูดอู้อี้ ทว่าดวงตากลับฉายแววอ่อนโยน