บทที่ 86: แดนลับ

บทที่ 86: แดนลับ

หลังจากอวี้เฉินเสวี่ยนับศิลาวิญญาณเม็ดสุดท้ายจบ นางก็รู้สึกตัวอย่างสมบูรณ์

นางคลุมผ้าห่มนั่งอยู่กลางเตียง เส้นผมยุ่งเหยิงสยายลงมา ทว่าดวงตากลับกระจ่างใสจนสะท้อนเงาคนได้

จากนั้นจึงเห็นเฉินเยี่ยนฝานถือชุดกระโปรงบุผ้าฝ้ายสีขาวนวลยืนอยู่ข้างเตียง แม้แต่ริบบิ้นผูกผมก็เลือกไว้เรียบร้อยแล้ว เป็นเส้นที่มีพื้นสีชมพูปักลายดอกซิ่งฮวาด้วยด้ายเงิน

อวี้เฉินเสวี่ยชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะเข้าใจเรื่องราว

“เฉินเยี่ยนฝาน! เจ้าหลอกข้า!” นางคว้าศิลาวิญญาณเม็ดหนึ่งขึ้นมาจากข้างกาย ทำท่าจะขว้างใส่เขา