บทที่ 88: เข้าสู่แดนลับ

บทที่ 88: เข้าสู่แดนลับ

ใต้กำแพงน้ำแข็งที่ไม่เคยละลายมานับพันปี ตรงทางเข้าแดนลับแห่งภูเขาพันน้ำค้างแข็ง บัดนี้ผู้คนเบียดเสียดกันอยู่จนแน่นขนัด

แสงเหินหลากสีพุ่งขึ้นลงสลับกัน ทั้งผู้ขี่กระบี่ ผู้ขี่อสูร และผู้ขี่อุปกรณ์เวทเหินฟ้ารูปร่างพิกลพิการ

บางคนตะโกนร้องว่า “ขาดอีกหนึ่งคนที่รู้ค่ายกล ห้าขาดหนึ่ง!” ขณะที่บางคนกลับนั่งขัดสมาธิบนศิลาน้ำแข็งอย่างเงียบงันและรวบรวมสมาธิ

ตรงทางเข้ามีรอยแยกสีครามขาวยาวหลายจ้าง คล้ายรอยแตกร้าวที่ถูกคนใช้หมัดทุบผิวน้ำแข็งจนเปิดออก และกำลังแผ่ไอเย็นเยียบออกมาไม่หยุด

ลู่จือเวยสายตาแหลมคมที่สุด เพียงกวาดตามองก็เห็นเฉินเยี่ยนฝานอยู่ริมฝูงชน

เขาใช้แขนข้างหนึ่งอุ้มหญิงสาวที่ห่อหุ้มร่างไว้อย่างมิดชิด อีกข้างสอดอยู่ในแขนเสื้อ สีหน้าสงบนิ่ง