บทที่ 56: กลัวเจ้าหนีไป

บทที่ 56: กลัวเจ้าหนีไป

“คืนนี้ไปนอนบนพื้นเสีย!” อวี้เฉินเสวี่ยกระโดดลงจากแผ่นหินเขียว ก้มคว้ามิรู้หน่ายขึ้นมากอดไว้ในอ้อมแขน ก่อนหมุนตัวเดินจากไปด้วยสีหน้าบูดบึ้ง

เฉินเยี่ยนฝานหิ้วปลาหลีฮื้อที่ยังดิ้นกระแด่วอยู่ เดินเท้าเปล่าเหยียบก้อนกรวดริมธารไล่ตามไป พลางร้องเรียก