บทที่ 55: แล้วแต่เจ้าจะจัดการ

บทที่ 55: แล้วแต่เจ้าจะจัดการ

หลังจากทั้งสองกลับถึงบ้าน เฉินเยี่ยนฝานรื้อค้นตู้ทุกใบ จึงพบความจริงอันน่ากระอักกระอ่วน

อวี้เฉินเสวี่ยไม่มีเสื้อผ้าหนาๆ จริงๆ ตอนหนีออกจากเมืองชิงหยาง นางไม่ได้ติดเสื้อผ้ามาด้วย ครั้นมาถึงเมืองอัสดงเรืองรอง เสื้อผ้าที่ซื้อให้นางก็ล้วนเป็นกระโปรงผ้าฝ้ายบางๆ

เสื้อผ้าที่หนาที่สุดเพียงชิ้นเดียวก็คือเสื้อคลุมตัวเก่าของเขาเอง ซักจนสีซีดขาว ทั้งปลายแขนเสื้อยังสึกจนรุ่ย

“เหมือนจะไม่ได้ซื้อเสื้อผ้าหนาๆ มาเลย” อวี้เฉินเสวี่ยยืนอยู่ข้างเตียง มองเขาสะบัดเสื้อคลุมตัวเก่าออก