บทที่ 30: จากไปด้วยกัน

บทที่ 30: จากไปด้วยกัน

ภายในโถงใหญ่ของจวนสกุลโจวสว่างไสวด้วยแสงโคม

โจวเฮ่อนั่งอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือ มือประคองถ้วยชาปี้หลัวชุนอุ่น ๆ กลิ่นชาลอยกรุ่น

คืนนี้เขาไม่มีทีท่าว่าจะง่วง มิใช่เพราะกังวลแต่อย่างใด ผู้บำเพ็ญอิสระห้าคนลงมือสังหารคนทั้งสกุลอวี้ จะเกิดข้อผิดพลาดอันใดได้?

เพียงแต่เขาคุ้นชินกับการรักษาสติให้แจ่มใสยามปิดฉาก ทุกครั้งที่กลืนกินกิจการของฝ่ายตรงข้ามตลอดหลายสิบปีมานี้ เขาล้วนนั่งอยู่เช่นนี้เพื่อรอฟังข่าว รอให้คนสนิทที่เปื้อนเลือดทั้งร่างผลักประตูเข้ามา แล้วบอกเขาว่าเรื่องสำเร็จลุล่วงแล้ว