บทที่ 27: ครึ่งคนครึ่งมังกร

บทที่ 27: ครึ่งคนครึ่งมังกร

เรือนเล็กเงียบสงบลง แสงสีเทาอมม่วงริบหรี่สุดท้ายของยามสนธยาจางหายไปจนหมด ฟากฟ้าเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินครามเข้ม ละอองดาวสองสามดวงเริ่มส่องประกายกระจัดกระจาย คนสองคนนั่งพิงกองฟืนเคียงข้างกัน ไม่มีใครขยับเขยื้อน

เสียงล้างจานจากห้องครัวที่อยู่ไกลออกไปหยุดลงแล้ว คาดว่าลุงจางคงพักผ่อนเช่นกัน จวนสกุลอวี้ทั้งจวนจมดิ่งสู่ความเงียบสงบอันเกียจคร้าน

ศีรษะของอวี้เฉินเสวี่ยยังคงพาดอยู่บนไหล่ของเขา นางเอ่ยเสียงเบา “ต่อไปเจ้ายังจะจากไปหรือไม่ ออกจากสกุลอวี้น่ะ”

เฉินเยี่ยนฝานพิงกองฟืน เขาสามารถหลบเลี่ยงตอบไปได้ เช่นบอกว่าไว้ถึงตอนนั้นค่อยว่ากัน หรือบอกว่าคุณหนูใหญ่คิดมากไปเอง ทว่าวันนี้เขาไม่อยากหลอกนาง

“ไป”