บทที่ 26: เรียบง่ายและรุนแรง

บทที่ 26: เรียบง่ายและรุนแรง

โจวเฮ่อเป็นชายวัยห้าสิบต้น ๆ ใบหน้าขาวสะอาด ไว้หนวดเครายาวสามกระจุก มองผิวเผินแล้วดูมีมาดพ่อค้าวาณิชผู้ทรงภูมิอยู่หลายส่วน ทว่านิ้วมือของเขากลับเคาะโต๊ะอย่างหงุดหงิด ส่งเสียงทึบหนักเป็นระยะ

“ไอ้เฒ่าอวี้หมิงหย่วนผู้นั้น” เขาวางถ้วยชาลงบนโต๊ะอย่างแรงจนน้ำชากระเซ็นเปียกผ้าปูโต๊ะ “คราวก่อนพวกเราแย่งสินค้าของมันมา มันกลับไปจัดหาสินค้าจากแคว้นชางโจวมาเติมได้ทันที พวกเราเอาน้ำอุจจาระไปราดหน้าร้าน มันยังอดทนไม่โต้ตอบอยู่นานถึงหนึ่งเดือน ดูท่าก่อนหน้านี้ข้าจะประเมินมันต่ำไป”

ผู้ที่นั่งอยู่เบื้องล่างคือโจวฝู ผู้ดูแลสกุลโจว ชายวัยกลางคนรูปร่างผอมแห้งผู้มีดวงตาเรียวเล็กดุจสามเหลี่ยม เมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาก็โน้มตัวเข้าไปใกล้เล็กน้อย “นายท่าน รากฐานของสกุลอวี้ในเมืองชิงหยางยังไม่ถือว่าลึกหนา มีร้านค้ารวมกันเพียงสามแห่งเท่านั้น ย่อมก่อคลื่นลมใหญ่ไม่ได้”