เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 595 ว่ายน้ำในหลุมอุจจาระ
ชายชราผมขาวดวงตาสาดประกายกล้า "ตีใคร?"
"สวี่อิ้ง เด็กหนุ่มที่เพิ่งผงาดขึ้นมาใหม่อายุยังไม่ถึงห้าหมื่นปี"
จักรพรรดิฉางเซิงกล่าว "รูปร่างหน้าตากิริยาท่าทาง ตลอดจนวิชาอภินิหารของคนผู้นี้ ข้าได้รวบรวมเป็นข้อมูลไว้ชุดหนึ่งแล้ว"
ชายชราผมขาวหัวเราะร่าเสียงดังกึกก้อง เย้ยหยันพลางกล่าว "เสวียนเทียนตู เจ้าช่างไร้ประโยชน์จริงๆ แม้แต่ผีเด็กที่อายุยังไม่ถึงห้าหมื่นปียังจัดการไม่ได้ หมิงจุนมอบเยียนเทียนให้เจ้าดูแล ช่างตาบอดเสียจริง!"
จักรพรรดิฉางเซิงไม่โกรธเคืองแม้แต่น้อย "เจ้ามีความเห็นว่าอย่างไร?"
"ตกลง!"
สิ้นเสียงของชายชราผมขาว จักรพรรดิฉางเซิงก็รวบรวมลมปราณเป็นดาบ กลายสภาพเป็นดาบยมโลกจื่อโยวเล่มหนึ่ง ประกายดาบวาบผ่าน ฟันคุกคุมขังขาดสะบั้น
ปราณสีม่วงร่ายรำ ส่งเสียงกระทบก้องกังวาน ฟันโซ่ตรวนและตะขอยาวที่แทงทะลุผ่านแขนขาของชายชราผมขาวจนขาดสะบั้น
ชายชราผมขาวร่วงลงแตะพื้น พลันมีเสียงดังแว่วมาจากห้องขังอีกห้องหนึ่ง หัวเราะแหะๆ พลางกล่าว "ไอ้หนูฉางเซิง ผีเฒ่าเยียนเทียนมีความสามารถเพียงน้อยนิดแค่นี้จะไปช่วยเจ้าตีใครได้? เจ้ามาปลดปล่อยข้าเถอะ อย่าว่าแต่ช่วยเจ้าตีคนเลย ต่อให้ช่วยเจ้าสังหารหมิงจุน ข้าก็ทำได้!"