เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 594 ชิงเสวียนผู้ไร้ประโยชน์
"ชิงเสวียนแห่งสำนักเต๋าซ่างชิงหรือ?" ในสมองของสวี่อิ้งส่งเสียงหึ่งๆ ดังกึกก้อง
ชิงเสวียนควรจะตายไปแล้วสิถึงจะถูก!
สิบทัศนมรรคของเขา จนถึงบัดนี้ยังคงลอยเคว้งคว้างอยู่ในแดนไท่ซวี
เขาไม่มีทางที่จะยังมีชีวิตอยู่ได้อย่างเด็ดขาด ศัตรูของเขาไม่มีวันยอมให้เขามีชีวิตรอดอยู่ต่อไปเป็นแน่
ทว่า ชิงเสวียนแห่งสำนักเต๋าซ่างชิงที่อยู่เบื้องหน้านี้ แท้จริงแล้วคือผู้ใดกันแน่? เหตุใดจึงมาปรากฏตัวอยู่ในต้งยวนไท่อีได้?
หากเขาคือชิงเสวียนผู้นั้นจริงๆ แล้วเขารอดชีวิตมาได้อย่างไร?
สวี่อิ้งเคยพบเห็นชิงเสวียนมาก่อน ในความทรงจำของอวิ๋นไห่ผู้เป็นศิษย์อาเล็กแห่งสำนักเต๋าซ่างชิง นักพรตชิงเสวียนดูมีริ้วรอยแห่งกาลเวลาแก่กว่าบุรุษหนุ่มผู้นี้ราวห้าหกปี จิตใจเหี้ยมโหดอำมหิต เพื่อแย่งชิงต้งยวนซ่างชิงจึงได้ลงมือเข่นฆ่าสังหารคนร่วมสำนักอย่างเลือดเย็น
ชิงเสวียนวัยกลางคนผู้นั้น กับชิงเสวียนหนุ่มในยามนี้ ล้วนเป็นคนคนเดียวกัน
ผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดสวี่อิ้งจึงตั้งสติให้มั่นคงได้ ค้อมกายประสานมือคารวะตอบบุรุษหนุ่มผู้นั้นพลางกล่าว "สวี่อิ้งแห่งวังอวี้ซวี ขอคารวะท่านพี่เต๋า"