เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 593 แขกผู้มาจากฝั่งฟากโน้นในต้งยวน
ต้งยวนไท่อีในยามนี้หลอมรวมสอดประสานกับอาณาเขตมรรคของสวี่อิ้ง การที่สวี่อิ้งรวมสิบขอบเขตเป็นหนึ่งเดียว ก็เปรียบเสมือนต้งยวนไท่อีขนาดย่อมขุมหนึ่ง เมื่อต้งยวนไท่อีหลอมรวมเข้ากับอาณาเขตมรรคของเขา จึงทำให้ความเร็วในการประทับรอยมรรคเพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาล!
ตบะของเขาก็รุดหน้าไปอย่างก้าวกระโดด ภูเขาเซียนแต่ละลูกในต้งยวนไท่อียิ่งมายิ่งสว่างไสวเจิดจ้า ภูเขาเซียนลอยละล่องอยู่ในห้วงสุญตาของต้งยวน พลังมรรคอบอวลขจรขจาย หนุนส่งตบะมรรคของเขาให้เติบใหญ่
และในห้วงลึกของขุนเขาเซียนที่ลอยละล่องสลับซับซ้อน ณ ดินแดนอันห่างไกลยิ่งยวด มีทวีปฝั่งฟากโน้นผืนหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่
สิ่งที่กระตุ้นให้เกิดความระแวดระวังของนักพรตอวี้ซวีเมื่อครู่นี้ ก็คือระลอกคลื่นความผันผวนอันผิดปกติที่ส่งมาจากที่นั่นเอง
สวี่อิ้งกำลังหยั่งรู้มรรคาและประทับรอยมรรคลงในอาณาเขตมรรค จึงมิได้สังเกตเห็นถึงระลอกคลื่นอันแผ่วเบานี้ นักพรตอวี้ซวีลังเลอยู่ชั่วขณะ คิดในพระทัย "เขาคือทายาทรุ่นหลังในสังกัดวังอวี้ซวีของข้า เป็นผู้สืบทอดเพียงหนึ่งเดียวของวังอวี้ซวีบนโลกใบนี้แล้ว"
ยามนี้มรรคาแห่งยุคบรรพกาลเสื่อมถอยลงแล้ว สวี่อิ้งเองก็มิได้ศึกษาวิจัยวิชาเต๋าอวี้ซวีมากเท่าใดนัก ทว่าสำหรับนักพรตอวี้ซวีแล้ว การที่สามารถทำให้มรดกตกทอดแห่งอวี้ซวีไม่สูญสิ้นไป ก็นับว่าเป็นโชคดีอย่างยิ่งยวดแล้ว
ในยุคปัจจุบัน สวี่อิ้งเรียกได้ว่าเป็นหน่อกล้าเพียงหน่อเดียว