เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 559 ความตายของเทียนจุน
เทพบรรพชนทอดสายตามองส่งเทียนจุนก้าวเดินออกไปจากแดนบรรพชนสวรรค์วิถี เขารู้ดีว่า การไปของเทียนจุนในครานี้ เกรงว่าจะไม่มีวันได้กลับมาอีกแล้ว
เพียงแต่เขามิได้เอ่ยวาจาอันใดมากความ หันไปกล่าวกับระฆังมังกร “สหายเต๋า มิได้พบกันเสียนาน”
สายตาของศิษย์พี่เทียนดูลึกล้ำ ทอดมองไปยังประตูแดนบรรพชน
เทียนจุนและสวีอิ้งล้วนก้าวพ้นประตูบานนี้ออกไปแล้ว
นอกประตู สวีจิ้งรอคอยอยู่นอกแดนบรรพชนสวรรค์วิถีนานแล้ว เบื้องหลังของเขาคือสองสัจจะที่เหลือแห่งโต่วปู้ ชีหยวน ลิ่วซือ สี่วังโต่วบูรพา ห้าวังโต่วประจิม สามสิบหกเทียนกัง เจ็ดสิบสองตี้ซ่า และทหารเซียนขุนพลเซียนแปดหมื่นสี่พันนาย
เหล่าแม่ทัพนายกองจัดขบวนทัพอย่างเป็นระเบียบ สง่างามเคร่งขรึม ไอสังหารคละคลุ้ง เตรียมพร้อมประจัญบานอย่างเข้มงวด
ธงทิวประจำแต่ละวัง โบกสะบัดเสียงดังพรึ่บพรั่บ
สวีจิ้งยืนอยู่บนก้อนเมฆ ก้มลงมองเบื้องล่าง เอ่ยเสียงขรึม “กบฏสวีอิ้ง วันนี้ข้าในฐานะหนึ่งในสามสัจจะแห่งโต่วปู้ การมาที่นี่มิใช่เพื่อจับกุมเจ้าเข้าคุก หากแต่มาเพื่อจับกุมกบฏหยวนเต้าไห่ นี่คือคดีความส่วนรวม มิใช่ความแค้นส่วนตัว”
สวีอิ้งมองไปยังสวีจิ้ง ในดวงตาของสวีจิ้งมีประกายแห่งความเคียดแค้นวาวโรจน์