เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 560 สองวีรบุรุษพ่อลูก
“เจ้าลูกทรพี เจ้าจงกลับตัวกลับใจเสีย!”
สวีจิ้งแอบรับผลเต๋าโสมคนสองผลมาจากมือของสวีอิ้งอย่างเงียบเชียบ พลางตวาดด่า “วันนี้ข้ามิใช่พ่อของเจ้า ข้าคือสวีเทียนจุนแห่งโต่วปู้! หากเจ้ายังขืนประพฤติตนขัดต่อทำนองคลองธรรม แม้แต่ข้าก็ไม่ละเว้นเจ้า!”
สวีอิ้งพยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย เอ่ยว่า “ลูกในเวลานี้มีมลทินติดตัว หวาดหวั่นพรั่นพรึงยิ่งนัก เกรงว่าจะทำให้ท่านพ่อต้องผิดหวัง ทั้งยังเกรงว่าจะทรยศต่อพระเมตตาอันล้นพ้นของฝ่าบาท”
สีหน้าของสวีจิ้งผ่อนคลายลงเล็กน้อย เอ่ยว่า “เจ้ามีใจคิดกลับตัวกลับใจ ก็นับว่ายังมิใช่ไร้ทางเยียวยา การก่อกบฏของเทียนจุนในครานี้ เจ้าได้ช่วยเหลือเหล่าทหารหาญแห่งโต่วปู้จับกุมตัวเทียนจุน ก็นับว่ามีความชอบอยู่บ้าง ทว่าอย่าได้ลำพองใจไป!”
น้ำเสียงของเขาเข้มงวด ตวาดว่า “เจ้ายังคงเป็นผู้ร้ายหลบหนีคดีของราชสำนักเซียน ยังมีชื่อแขวนอยู่บนป้ายประกาศจับ ความผิดที่เจ้าก่อ พันดาบเฉือนหมื่นกระบี่แล่ก็ยังยากจะลบล้าง! แต่ว่า...”
น้ำเสียงของเขาเริ่มอ่อนลง เอ่ยว่า “เจ้าเองก็มีเหตุผลที่น่าเห็นใจ ท้ายที่สุดแล้วในปีนั้นที่เจ้ากบฏออกจากราชสำนักเซียน ก็เพราะเจ้าคือทายาทที่หลงเหลือของคุนหลุน ทว่าคดีสังหารเลือดคุนหลุน แท้จริงแล้วเป็นคดีที่ไอ้เฒ่าเทียนจุนใส่ร้ายป้ายสีคุนหลุน บัดนี้ไอ้เฒ่าเทียนจุนทนไม่ไหวจนเผยหางจิ้งจอกออกมา ที่แท้ไอ้เฒ่าผู้นี้ต่างหากที่เป็นกบฏ!”