เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 558 ข้ามิได้ทำผิด!
เนื่องจากราชรถตี้เหนี่ยนไร้ซึ่งฉัตรกั้น สวีอิ้งจึงมักรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยอยู่เสมอ เขามักมีจิตระแวงอยู่ตลอดเวลาว่าราษฎรดื้อรั้นคิดจะทำร้ายเราผู้โดดเดี่ยว
ฉัตรกั้นทั้งสองอันของราชรถตี้เหนี่ยนคันนี้ล้วนถูกทำลายพังยับเยิน จะเห็นได้ว่าการนั่งอยู่บนราชรถตี้เหนี่ยนมิเพียงไม่ปลอดภัย ซ้ำร้ายยังอาจนำพาอันตรายมาให้เพิ่มขึ้นอีกมากมาย
ทว่าเมื่อมีระฆังมังกรประคองอยู่ในฝ่ามือ สวีอิ้งจึงค่อยรู้สึกว่าความปลอดภัยได้หวนคืนมาอีกครา
ในช่วงเวลานี้เขาได้บำเพ็ญเพียรมาจนถึงขั้นเหินเวหาแล้ว ตบะสมบูรณ์พร้อม สามารถก้าวข้ามด่านเคราะห์ได้ทุกเมื่อ ก่อนหน้านี้สองขอบเขต ได้แก่ขั้นสะพานเทวะและขั้นเคาะด่านที่สาม มิได้ช่วยยกระดับเขามากนัก ทว่าขั้นเหินเวหาแตกต่างออกไป หากก้าวข้ามขอบเขตนี้ไปได้ ก็จะกลายเป็นเซียน ปราณดั้งเดิม จิตสำนึกเทวะ และทุกๆ ด้านของเขา จะเกิดการก้าวกระโดดเชิงคุณภาพอย่างแท้จริง!
การทะลวงผ่านในครานี้ มีความสำคัญยิ่งยวดต่อเขา
สวีอิ้งสังเกตเห็นว่าบนท้องฟ้ามีแพเซียนลำหนึ่ง อดชะงักมิได้ รีบลอบเร่งเร้าระฆังมังกรขึ้นปกป้องเหนือศีรษะ เพื่อป้องกันมิให้ถูกกระบี่เล่มหนึ่งฟันศีรษะระเบิด
“ตี้จวิน?”
บุรุษบนแพเซียนผู้นั้นเขาเคยพบเห็น ย่อมเป็นตี้จวินผู้ทำให้เขาต้องเผชิญกับชะตากรรมอันน่าสังเวชตลอดสี่หมื่นแปดพันปี!
“เขามาทำอะไรที่นี่? อีกทั้งยังอยู่ร่วมกับเสี่ยวสี่เซียน มีเงื่อนงำพิรุธ หรือว่าเขาคิดจะใช้ชีวิตของเสี่ยวสี่เซียนมาบีบบังคับให้ข้ายอมจำนน?”