เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 554 เหนือชั้นฟ้าทั้งเก้า ผู้ทรงอิทธิพล
หลิ่วหรูอี้กระอักโลหิตออกมา ไม่รู้ว่าเป็นเพราะถูกสวีอิ้งเตะเข้าให้ หรือเป็นเพราะถูกคำพูดประโยคสุดท้ายก่อนจากไปของเขาทำให้โมโหจนกระอักเลือดกันแน่
เพียงแต่สวีอิ้งเหาะไกลออกไปแล้ว นางไล่ตามไม่ทัน ทำได้เพียงเหาะกลับคืนสู่เมฆเซียนด้วยความเคียดแค้น เอ่ยกับโจวเทียนจื่อ "ศิษย์พี่ ในวันหน้าต้องล้างแค้นแทนข้าด้วยนะเจ้าคะ!"
นางถึงกับละคำว่า "ผู้น้อย" ทิ้งไปแล้ว
โจวเทียนจื่อได้ยินเช่นนั้น จิตใจพลันเคลิบเคลิ้มไหวหวั่น ลอบตักเตือนตนเองอย่างระแวดระวัง 'จีหม่านเอ๋ยจีหม่าน แดนอุ่นไอเสน่หาคือสุสานวีรบุรุษ อย่าได้ประมาทเลินเล่อเพราะเรื่องใต้สะดือสามชุ่นเป็นอันขาด'
เฉินเฉาเซิงยิ้มพลางกล่าว "เจ้าสำนักเยี่ยน ครานี้เจ้าสร้างผลงานใหญ่หลวงนัก จงติดตามข้าขึ้นไปเยือนเหนือชั้นฟ้าทั้งเก้าแห่งโลกเซียนสักคราเถิด ไม่แน่ว่านับแต่นี้ไป พวกเราสองคนอาจจะกลายเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกันแล้ว"
เยี่ยนคงเฉิงค้อมกายตอบรับ พยักหน้าคารวะโจวเทียนจื่อ จู่หลง และ "เซียนจู่แห่งเมืองเทียนเหล่ย" เบาๆ แล้วจึงเหาะจากไปพร้อมกับเฉินเฉาเซิง
เหวยซวี่ก้าวตามจู่หลง ทั้งสองคนก็มุ่งหน้ากลับสู่โลกเซียนเช่นกัน หลิ่วหรูอี้พาโจวเทียนจื่อขับเมฆเซียนลอยละล่องจากไป หลงเหลือเพียง "เซียนจู่แห่งเมืองเทียนเหล่ย" อยู่ตามลำพัง