เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 549 สังเวยสวีอิ้ง
"หลังจากรับการสืบทอดมรดกของบรรพชนไกลโพ้นแล้ว ข้าก็คือบรรพชนไกลโพ้น?"
หัวใจของสวีอิ้งเต้นกระหน่ำอย่างรุนแรง คำพูดนี้หมายความว่าอย่างไรกันแน่?
หมายถึงหลังจากที่เขารับการสืบทอดมรดกของบรรพชนไกลโพ้นแล้ว จะได้สืบทอดตำแหน่งฐานะของบรรพชนไกลโพ้น หรือว่าบรรพชนไกลโพ้นจะมายึดร่างชิงสรีระของเขากันแน่?
หากเป็นกรณีแรก ฐานะและตำแหน่งของเขาจะพุ่งทะยานอย่างมหาศาล แต่หากเป็นกรณีหลัง ชีวิตของเขาคงยากจะรักษาไว้ได้!
สวีอิ้งมองไปยังแท่นบูชาแห่งนี้อีกครั้ง สำหรับแท่นบูชานั้นเขาไม่รู้สึกแปลกหน้าเลยแม้แต่น้อย ในโลกหยวนโซ่วมีแท่นบูชาอยู่เกลื่อนกลาด มักจะได้พบเห็นอยู่เป็นประจำ ดังนั้นเขาจึงมีความเข้าใจในแท่นบูชาอยู่พอสมควร
โครงสร้างของแท่นบูชาแห่งนี้ เหมือนกับแท่นบูชายัญสังเวยชีวิตเป็นพิเศษ!
เช่นนั้นความหมายของคำว่า เจ้าก็คือบรรพชนไกลโพ้น ย่อมชัดเจนจนไม่อาจชัดเจนไปกว่านี้อีกแล้ว!
"การได้เป็นบรรพชนไกลโพ้น คือความใฝ่ฝันอันสูงสุดของพวกเรา!"
แววตาของหลงอวี่ฉายประกายคลั่งไคล้ "ทว่าพวกเราชิงร่างล้มเหลว ไม่อาจกลายเป็นบรรพชนไกลโพ้นได้ มีเพียงเจ้าที่ชิงร่างสำเร็จ อีกทั้งยังเป็นการชิงร่างที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ! หลงอิ้ง เจ้าสามารถสืบทอดมรดกของบรรพชนไกลโพ้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ เจ้าคือผู้ที่มีความหวังมากที่สุดที่จะได้กลายเป็นบรรพชนไกลโพ้น!"