เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 550 กายเนื้อจื้อจุนปะทะหยวนเสินจื้อจุน
หั่วเหวินซิวคอยเฝ้าดูความคืบหน้าของการสังเวยสวีอิ้งด้านหนึ่ง อีกด้านหนึ่งก็คอยจับสัมผัสกลิ่นอายของท่านแม่ทัพใหญ่หลงอวี่ เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ไป๋ยวี่ หากประเดี๋ยวข้าจากไป เจ้าจงมาควบคุมสถานการณ์ใหญ่!"
เซียนมังกรที่อยู่ข้างกายเขาพยักหน้ารับอย่างเงียบงัน
ครู่ต่อมา หั่วเหวินซิวก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของหลงอวี่ที่ระเบิดออก หนักแน่นและตระการตาเป็นพิเศษ แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายแห่งความเด็ดเดี่ยวพลีชีพอยู่หลายส่วน
หั่วเหวินซิวแหงนหน้ามองท้องฟ้า ปราณมังกรของบรรพชนไกลโพ้นสายแล้วสายเล่าหลั่งรินลงมาไม่ขาดสาย พุ่งทะลวงเข้าสู่กะโหลกศีรษะของสวีอิ้ง
"จะล้มเหลวไม่ได้เด็ดขาด..."
ขอบตาของเขาเริ่มแดงก่ำ สะอื้นไห้เสียงแผ่วเบา "การเฝ้ารอคอยอันยาวนานนับสิบล้านปี จะล้มเหลวไม่ได้เด็ดขาด หากล้มเหลว ราชสำนักมังกรจะตกไปอยู่ในกำมือของศัตรู เผ่ามังกรก็จะต้องตกต่ำจนไม่อาจกอบกู้ได้อีกชั่วกัปชั่วกัลป์!"
ในชั่วขณะนั้นเอง กลิ่นอายของหลงอวี่พลันมลายหายไปในทันใด
หั่วเหวินซิวหันหลัง ก้าวย่างอาดๆ ออกไป ขอบเขตเต๋าแต่ละชั้นผลิบานออกไม่หยุด หยวนเสินขดตระหง่านอยู่ภายในขอบเขตเต๋า เป็นมังกรเพลิงตัวหนึ่ง ขอบเขตเต๋าราวกับประกอบขึ้นจากเปลวเพลิงอันร้อนแรง
ไป๋ยวี่เข้ารับตำแหน่งแทนเขา สืบต่อการควบคุมสถานการณ์ใหญ่ เอ่ยเสียงต่ำหนักแน่น "หลังจากข้าไปแล้ว อิ้งซาน เจ้ามารับช่วงต่อจากข้า"