เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 548 ล้วนเป็นคนชั่วช้า
จ้าววังหนีหวานสิงเต้าหย่วนโคจรคัมภีร์จิตผันแปรเต๋า หลอมละลายปราณธาตุแปลกปลอมในร่างกาย ในที่สุดก็หลอมละลายปราณธาตุแปลกปลอมของเหล่านักตกปลาหมื่นพันคนที่มาจากหยวนโซ่วจนหมดสิ้น
ยักษ์ตนนี้ค่อยๆ ยืดเหยียดร่างกายอันมหึมา เขาไม่ได้ไปเสาะหาสมบัติในราชสำนักมังกรเหมือนคนอื่นๆ แต่กลับคอยเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ตลอดเวลา
สมบัติวิเศษหรือกระทั่งเคล็ดวิชาในราชสำนักมังกร สำหรับเขาแล้วไม่แน่ว่าจะมีประโยชน์ เพราะเคล็ดวิชาของราชสำนักมังกรล้วนเป็นวิชาของเผ่ามังกร โครงสร้างร่างกายแตกต่างจากมนุษย์ ฝืนฝึกวิชาเผ่ามังกรใช่ว่าจะมีผลดีเสมอไป
สมบัติวิเศษของราชสำนักมังกรก็เช่นเดียวกัน สมบัติประเภทนี้มักต้องใช้เคล็ดวิชาที่สอดคล้องกันในการขับเคลื่อน ต่อให้ได้สมบัติมา ประโยชน์ใช้สอยสำหรับเขาอาจด้อยกว่าสมบัติของเซียนคนอื่นๆ ในโลกเซียนเสียด้วยซ้ำ
ครู่ต่อมา ในตำหนักเจินหรู คนประหลาดหัวมังกรตัวคนสิบกว่าตนก็ทยอยเดินเรียงแถวออกมา มุ่งหน้าลึกเข้าไปในราชสำนักมังกร
รอจนพวกมันเดินไปไกลแล้ว สิงเต้าหย่วนจึงค่อยๆ ปรากฏกาย ก้าวเดินเข้าไปในตำหนักเจินหรู
สิ่งที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นคือถุงหนังกายเนื้อของเหล่าเซียนที่ก้าวเข้ามาในตำหนักใหญ่แห่งนี้เมื่อครู่ ส่วนเนื้อหนังมังสาของพวกเขา ได้แปรเปลี่ยนเป็นร่างใหม่ของเหล่ายอดฝีมือราชสำนักมังกรไปแล้ว
"ตั้งแต่โบราณกาลมา ผู้เข้มแข็งกลืนกินผู้อ่อนแอ มิเคยเปลี่ยนแปลง"