เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 538 ต่อยข้าอีกสักครา
ศาสตร์พยากรณ์คำนวณไม่ถึงจื้อจุน คำนวณจื้อจุนไม่แม่นยำ จื้อจุนสามารถกระโดดหลุดพ้นจากเหตุและผลของกรรมทั้งปวง ใช้ระดับความสูงส่งอันเหนือโลกีย์ กวาดสายตามองสรรพสิ่ง
'ทว่าในแดนเซียน ดูเหมือนจะปรากฏจื้อจุนขึ้นถึงสองท่าน'
สวีอิ้งรำพึงในใจเงียบๆ 'แพรแถบเมื่อครู่ ตลอดจนฝ่ามือที่ยืมเงาร่างไม้บรรทัดวัดฟ้าขุนเขาสายน้ำของข้ากลายสภาพขึ้นมา ย่อมต้องเป็นการลงมือของตัวตนระดับจื้อจุนอย่างแน่นอน เพียงแต่บรรยากาศของทั้งสองกลับแตกต่างกันอย่างยิ่ง...'
ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ ชั่วพริบตาที่แพรแถบลงมือ ก็ก่อให้เกิดมลพิษแห่งเต๋าเซียนอันเข้มข้นอย่างยิ่ง มลพิษแห่งเต๋าเซียนนี้รุนแรงถึงเพียงนั้น ถึงกับทำให้ภาพขุนเขาสายน้ำทั่วท้องนภาที่เกิดจากไม้บรรทัดวัดฟ้าขุนเขาสายน้ำ แปดเปื้อนมลทินจนหมดสิ้น แปรเปลี่ยนเป็นพิลึกกึกกืออย่างยิ่ง!
'ทว่าคนที่ลงมือช่วยเหวยซวี่ไปในภายหลัง กลับมิได้ก่อให้เกิดมลพิษแห่งเต๋าเซียนเลย'
สวีอิ้งคิดในใจ 'แนวทางวิถีเซียนของคนทั้งสองนี้ ดูเหมือนจะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง'
ในใจของเขาเต็มไปด้วยความสับสน ยามนั้นเฉินเฉาเซิงก้าวเดินเข้ามา กล่าวว่า "ในบรรดาคนที่ลงมือเมื่อครู่ ควรจะมีท่านอาจารย์ของข้าอยู่ด้วย สหายเต๋าสวี ครานี้ท่านอาจารย์ส่งข้าลงมายังโลกเบื้องล่าง ก็เพื่อช่วยเหวยซวี่ เดิมทีข้าคิดว่าคนผู้นี้มีชื่อเสียงโด่งดังมาเนิ่นนาน ย่อมต้องเป็นวีรบุรุษผู้หนึ่ง คิดไม่ถึงว่าจะดุร้ายอำมหิตถึงเพียงนี้"