เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 535 จื้อจุน? เจ้าก็คู่ควรหรือ
ไม้บรรทัดวัดฟ้าขุนเขาสายน้ำสูญเสียไปแล้วได้กลับคืนมา ทำให้สวีอิ้งดีใจจนเนื้อเต้น ทว่าเขาก็กังวลว่าจักรพรรดิฉางเซิงจะแอบเล่นตุกติกอันใดไว้ในไม้บรรทัด ดังนั้นจึงสังเกตและหยั่งเชิงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งยังหลอมขัดเกลาอีกหลายรอบ จึงค่อยวางใจได้
เมื่อครู่เขาอาศัยไม้บรรทัดวัดฟ้า ประมือกับจักรพรรดิฉางเซิงบนสะพานเทพไท่อี กลับสามารถรับการโจมตีของจักรพรรดิฉางเซิงได้ถึงเก้ากระบวนท่า ทำให้ในใจของเขาปีติยินดียิ่งนัก และยิ่งโปรดปรานไม้บรรทัดวัดฟ้านี้ยิ่งขึ้นไปอีก
สมบัติชิ้นนี้ตกอยู่ในมือของเขา ประหนึ่งไม้บรรทัดลงทัณฑ์ และคล้ายกับกระบี่ยาวเล่มหนึ่ง สามารถร่ายรำเพลงกระบี่ได้ ในเวลาเดียวกันขอเพียงเขาขับเคลื่อนอานุภาพของสมบัติชิ้นนี้ ก็จะมีเงาไม้บรรทัดแผ่กระจายเต็มมิติรอบด้าน ทำให้ผู้อื่นไร้หนทางต้านทาน!
หากมิใช่คู่ต่อสู้คือจักรพรรดิฉางเซิง หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น คงถูกเขาฟาดตีจนตกตายไปนานแล้ว!
ส่วนการที่จักรพรรดิฉางเซิงสะบัดฟาดใส่กลางหลังของเขา การโจมตีนั้นก็น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ทว่าโชคดีที่กายทองคำไร้รั่วไหลของสวีอิ้งมีความสำเร็จขั้นต้น จึงมิได้ถูกจักรพรรดิฉางเซิงฟาดจนตกตาย
การสะบัดฟาดครานั้นของจักรพรรดิฉางเซิงมีพลังอันน่าสะพรึง ซัดทะลวงเข้าสู่ร่างกายของเขา แดนซีอี๋ปั่นป่วนดั่งพายุหมุน สิบทัศน์เต๋าฉางต้าหลัวระส่ำระสาย ทว่าเมื่อสวีอิ้งโคจรกายทองคำไร้รั่วไหล พลังแปลกปลอมทั้งปวงในร่างกายต่างถูกหลอมสลายไปอย่างรวดเร็ว!