เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 534 มอบไม้บรรทัดวิเศษแก่วีรบุรุษ
เหนือห้วงสมุทรเพลิงอนันต์ เปลวไฟซัดสาดม้วนตัวดั่งคลื่นลูกยักษ์ ราวกับว่าในส่วนลึกของทะเลเพลิงมีสิ่งมีชีวิตร่างมหึมากำลังก่อคลื่นลมพัดพาคลื่นโหม เพลิงลุกโชนทะยานสู่เวหา แผดเผาดวงดาราที่อยู่นอกฟากฟ้า
ดวงดาราเพียงถูกลิ้นเปลวไฟนั้นเลียลูบทีหนึ่ง ก็หลอมละลายในทันใด กลายสภาพเป็นลูกไฟดวงหนึ่ง
โดยรอบสุสานเซียน คลื่นเพลิงยิ่งทวีความดุเดือดโหมกระหน่ำ ซัดสาดเข้าใส่สุสานเซียนอย่างบ้าคลั่ง คล้ายดั่งมียักษ์ใหญ่ที่ไร้ตัวตนกำลังระดมโจมตีสุสานของเอ้อร์หลางเจินจวินอย่างบ้าคลั่ง!
ภายในสุสานเซียน สุนัขดำตัวใหญ่เอ่ยอย่างรวดเร็ว "เอ้อร์โก่ว ปลุกอาจารย์ของเจ้าเร็วเข้า พวกเราออกไปเข่นฆ่าด้วยกัน ดูซิว่าไอ้บอดตัวไหนบังอาจมาแหกคุกชิงคน!"
เสี่ยวเทียนจวินตื่นตัว รีบตรงเข้าไปหมายจะปลุกสวีอิ้ง
สวีอิ้งกำลังฝึกฝนกายทองคำไร้รั่วไหล อยู่ในช่วงเวลาสำคัญพอดี เสี่ยวเทียนจวินร้องเรียกไปหนึ่งคำแต่มิอาจปลุกเขาให้ตื่นได้ ลังเลอยู่ชั่วครู่จึงมิได้ร้องเรียกต่อ หากแต่ปล่อยปราณวรยุทธ์สายหนึ่งออกมารองรับร่างของสวีอิ้งให้ลอยขึ้น
เขาตั้งสติให้มั่น เหวยซวี่คือตัวตนที่ก้าวขาเข้าสู่ขอบเขตจื้อจุนไปครึ่งตัวแล้ว หากคนผู้นี้ถูกช่วยออกไปได้ ผู้ใดจะทานทนได้เล่า?
'คนผู้นี้ถูกเอ้อร์หลางเจินจวินสะกดไว้ ในอดีตย่อมต้องเป็นยอดฝีมือที่มาเพื่อกวาดล้างลานบรรพชนเป็นแน่'