เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 530 ลุงใหญ่ของเอ้อร์โก่ว
เมื่อมีพญาเผิงปีกทองสวรรค์สองตัวลากราชรถตี้เหนี่ยน ความไม่ธรรมดาของสมบัติวิเศษชิ้นนี้จึงค่อยเผยออกมา เห็นเพียงลำแสงหมื่นลี้บนท้องฟ้า ดั่งสะพานสายรุ้งทอดยาว รอบราชรถตี้เหนี่ยนมีหมอกเมฆาสว่างไสวระยิบระยับ
พญาเผิงสวรรค์ลากราชรถตี้เหนี่ยน รวดเร็วดุจสายฟ้าแลบ ทว่าภายในราชรถตี้เหนี่ยนกลับไม่รู้สึกถึงลมพัดเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งไม่ได้ยินเสียงสายลม สงบเงียบดั่งดวงตะวันอันอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิ
สวี่อิ้งนั่งอยู่บนราชรถตี้เหนี่ยน ชี้แนะการบำเพ็ญของเสี่ยวเทียนจุน เสี่ยวเทียนจุนเดิมทีก็เป็นศิษย์ที่เขาปล่อยให้เติบโตตามมีตามเกิด สวี่อิ้งในชาติแรกสั่งสอนอย่างจริงจังรวมกันไม่ถึงกี่วัน ล้วนอาศัยความเพียรพยายามบำเพ็ญของเขาเอง จึงมีความสำเร็จดั่งเช่นทุกวันนี้
ตลอดเส้นทางนี้ เสี่ยวเทียนจุนจึงได้สัมผัสถึงความเอาจริงเอาจังของสวี่อิ้ง ชี้จุดบกพร่องในการบำเพ็ญของเขาได้อย่างละเอียดถี่ถ้วนไม่ตกหล่น แม้จะเป็นจุดบกพร่องในภาพลักษณ์แห่งเต๋าอันเล็กน้อย เขาก็ยังสั่งให้แก้ไขให้ถูกต้อง
"เซียนจวินและเทียนจวินแห่งแดนเซียน มิได้มีชื่อเสียงอย่างไร้แก่นสาร"
สวี่อิ้งพร่ำสอนอย่างจริงจัง "จุดบกพร่องใดๆ ของเจ้า แม้กระทั่งจุดบกพร่องในการเพ่งจิตนิมิตภาพลักษณ์เตหายามฝึกชี่ ยามประจัญบานก็จะถูกพวกเขาตรวจพบ แล้วใช้มันเป็นจุดเจาะทะลวง ทำลายอภิญญา ทำลายวิชาเต๋าของเจ้า"