เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 529 บงการได้ตามใจชอบ
ณ ราชสำนักเซียน
สวี่จิ้งไปเข้าเฝ้าเซียนตี้จื้อจุน ปฏิบัติตามขนบธรรมเนียมก่อน โขกศีรษะกราบกรานรอบหนึ่ง จากนั้นจึงลุกขึ้นชี้แจงจุดประสงค์ที่มา เอ่ยว่า "ฝ่ายโต่วเป็นหนึ่งในหกฝ่าย เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่จงรักภักดีที่สุดของเซียนตี้ ข้าพระบาทได้ยินมาว่าอีกห้าฝ่ายล้วนมีผลเต๋าโสมคน มีเพียงฝ่ายโต่วที่ไม่มี ข้าพระบาทจึงมาร้องทุกข์แทนฝ่ายโต่ว! อีกห้าฝ่ายล้วนมีใจคิดเป็นอื่น มีเพียงฝ่ายโต่วที่ไม่มี ครานี้อีกห้าฝ่ายต่างได้รับผลเต๋าโสมคน หากฝ่ายโต่วไม่มี ย่อมมิกลายเป็นญาติมิตรปวดใจศัตรูสะใจดอกหรือ?"
เซียนตี้จื้อจุนชำเลืองมองเขา เอ่ยว่า "ลูกเขย เจ้าได้กลืนกินผลเต๋าโสมคนไปแล้ว การกินผลที่สอง ย่อมไร้ประโยชน์ต่อเจ้า"
สวี่จิ้งกล่าว "ข้าพระบาทก็นึกถึงความยุติธรรมเช่นกัน ผลเต๋าโสมคนผลนี้ของข้าพระบาท เป็นเสียนกงจู่ประทานให้ เสียนกงจู่รักใคร่เมตตาข้าพระบาท จึงแอบมอบให้ข้าพระบาทหนึ่งผล ทว่าข้าพระบาทก็เป็นโต่วปู้เทียนจวินเช่นกัน ฝ่าบาทพระราชทานแก่อีกห้าฝ่าย กลับละเว้นมิได้พระราชทานแก่ฝ่ายโต่วเพียงฝ่ายเดียว เหล่าทหารหาญฝ่ายโต่วจะคิดเห็นเช่นไร? ข้าพระบาทเพิ่งมาถึงฝ่ายโต่ว เกรงว่าจะยากโน้มน้าวใจผู้คน ขอฝ่าบาททรงพระวินิจฉัย!"
เซียนตี้จื้อจุนกล่าว "เหตุผลเหล่านี้ข้าเข้าใจหมดแล้ว ทว่าช่วงนี้เจ้าวิ่งโร่มาสิบกว่าเที่ยวแล้ว พูดไปพูดมาก็ล้วนเป็นเรื่องนี้"
สวี่จิ้งกล่าว "ฝ่ายโต่วจงรักภักดีชั่วลูกชั่วหลาน..."
"พอได้แล้ว!"