เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 490 เสากระโดงและพายมลายเป็นเถ้าถ่าน
"สวี่อิ้งในชาติภพแรกเอาชนะเจ้าด้วยขอบเขตใด? อย่างต่ำก็ต้องเป็นเซียนจวิน! ทว่าข้ากลับเอาชนะเจ้าด้วยขอบเขตเหยาฉือ! ต่อให้ถอดเก้าสมบัติวิเศษออก ข้าก็ยังเหนือล้ำกว่าในอดีต!"
ในใจของสวี่อิ้งก็อดมิได้ที่จะมีเพลิงโทสะลุกโชนพวยพุ่งขึ้นมา
ตัวเขาในชาติภพแรกแม้จะแข็งแกร่งเกรียงไกร ทว่าระดับบำเพ็ญและขอบเขตก็สูงส่งเช่นกัน ยามที่เขานั่งบนบัลลังก์สามสัจจะกรมการยุทธ์ ก็เป็นถึงเซียนจวินแล้ว
ทว่าในชาตินี้เขายังคงอยู่ในขอบเขตเหยาฉือ การเอาชนะหลิงอู๋ซินได้มิได้แสดงว่าเขาเหนือล้ำกว่าชาติภพแรกหรอกหรือ?
ระหว่างเซียนจวินกับเหยาฉือ คั่นกลางด้วยขอบเขตสะพานเทพ ด่านสวรรค์ที่สาม ทะยานฟ้า คนเซียน ตี้เซียน เทียนเซียน และเซียนหวัง ต่อให้สวี่อิ้งถอดเก้าสมบัติวิเศษออก ก็มิอาจถมช่องว่างของขอบเขตเหล่านี้ให้เต็มได้
สิ่งที่เขาแข็งแกร่งกว่าชาติภพแรกคือระดับเต๋า แข็งแกร่งกว่าในการหยั่งรู้ถ้ำสวรรค์ วิชาเต๋าของเขาก็ก้าวข้ามชาติภพแรกไปแล้ว ทว่าหลิงอู๋ซินกลับยังคงรั้นจะบอกว่าเขาด้อยกว่าชาติภพแรก!
"ตัวข้าในชาตินี้ หากนับรวมความทรงจำเจ็ดปีที่ถูกยัดเยียดเข้ามา ก็เพิ่งจะอายุสามสิบสองปีเท่านั้น!"
สวี่อิ้งสะบัดแขนเสื้อ คนเหล่านี้เอาความสำเร็จจากการฝึกฝนหลายร้อยปีในชาติภพแรก มาเปรียบเทียบกับความสำเร็จจากการฝึกฝนเพียงยี่สิบกว่าปีของเขา แล้วบอกว่าเขาด้อยกว่าชาติภพแรก ช่างเข้มงวดเรียกร้องเกินไปแล้ว