เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 488 ผู้ยิ่งใหญ่มาเยือน
"ด้วยระดับบำเพ็ญและพลังฝีมือของข้าในยามนี้ ยังไม่เพียงพอที่จะมุ่งหน้าสู่โลกเซียน"
สวี่อิ้งเงยหน้ามองดูโลกเซียนที่เปี่ยมไปด้วยแรงกดดันมหาศาล หมุนกายกลับ เดินทอดน่องอย่างไม่ช้าไม่เร็วไปตามแนวธารสวรรค์มุ่งสู่ปลายน้ำ
เขาเดินไปพลาง เสริมสร้างรอยประทับของต้าหลัวสมปรารถนาให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปพลาง และตั้งจิตหยั่งรู้ถ้ำสวรรค์ที่แปดไปพลาง
อ้างอิงตามเคล็ดวิชาหยั่งรู้สิบถ้ำสวรรค์ ภายในถ้ำสวรรค์แห่งนี้แฝงไว้ด้วยพลังเต๋า เรียกว่าถ้ำสวรรค์พลังเต๋า
ถ้ำสวรรค์แห่งนี้มิใช่นักฝึกปราณจะสามารถฝึกฝนได้ เพราะพลังเต๋าคือพลังแห่งมหาเต๋า นักฝึกปราณเพ่งจิตกำหนดสมาธิ มักจะกำหนดนิมิตเป็นรูปลักษณ์เต๋า รูปลักษณ์แห่งมหาเต๋า
พวกเขาจำเป็นต้องฝึกจากรูปลักษณ์เต๋าสู่กฎเกณฑ์เต๋า จากกฎเกณฑ์เต๋าสู่โซ่ตรวนเต๋า เช่นนี้จึงจะสามารถควบคุมพลังแห่งมหาเต๋าได้
ทว่าจุดนี้สำหรับนักฝึกปราณแล้ว ย่อมเป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง เพราะการจะควบคุมโซ่ตรวนเต๋า จำต้องมีขอบเขตเซียนหวัง นั่นก็คือขอบเขตจินเซียนในยุคโบราณ
นักฝึกปราณทะยานฟ้ายังยากเย็นถึงเพียงนี้ ไฉนเลยจะฝึกสำเร็จเป็นจินเซียนได้?
ทว่าสำหรับสวี่อิ้งแล้ว จุดนี้แท้จริงแล้วมิได้ยากเย็นเลยแม้แต่น้อย