เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 487 ราชบุตรเขยแห่งราชสำนักเซียน
ต้าหลัวก่อนฟ้าด้านหลังศีรษะของสวี่อิ้งหมุนวนเอื่อยเฉื่อย ลอยละล่องอยู่เหนือธารสวรรค์ เห็นเพียงสายน้ำระลอกคลื่นสีเขียวมรกตซัดสาด สิ่งมีชีวิตในน้ำจำนวนมากมายมหาศาลกลับถูกน้ำจมตาย
——สิ่งมีชีวิตในน้ำเหล่านี้เดิมทีอาศัยอยู่ในธารสวรรค์ ต่อมาธารสวรรค์เหือดแห้ง ผ่านวิวัฒนาการมาไม่รู้กี่ชั่วอายุคน สิ่งมีชีวิตเหล่านี้จึงปรับตัวจนเหมาะสมกับสภาพอากาศแห้งแล้ง
ยามนี้ธารสวรรค์ฟื้นฟูกลับคืน จึงส่งผลให้พวกมันต้องจมน้ำตาย
น้ำในแม่น้ำนี้แปลกประหลาดยิ่ง ยืนอยู่ด้านบนก็จะมีแรงดึงดูดพิสดารขุมหนึ่ง ฉุดดึงลงสู่แม่น้ำ ยากที่จะบินขึ้นมาได้ ธารสวรรค์สายนี้มีพลังอำนาจพิสดาร ขอเพียงแปดเปื้อนกรรม ล้วนจะถูกฉุดดึงลงสู่ธารสวรรค์
กรรมในตนยิ่งหนักหน่วง แรงดึงดูดยิ่งทรงพลัง ด้วยเหตุนี้การข้ามแม่น้ำจึงอันตรายยิ่งยวด หากประมาทเพียงนิดเดียวก็จะร่วงหล่นลงสู่แม่น้ำ ถูกน้ำพัดจมตาย
นี่ก็คือสาเหตุที่ธารสวรรค์แฝงไว้ด้วยภยันตรายอันร้ายกาจ
ร่างของสวี่อิ้งโงนเงนไปมา ต่อต้านแรงดึงดูดของธารสวรรค์ แม้ชั้นฟ้าต้าหลัวจะอยู่ในบ่วงกรรมเช่นกัน ทว่าเนื่องจากตัวมันประกอบขึ้นจากเต๋า ดังนั้นต่อให้แปดเปื้อนกรรม ก็มิได้รับผลจากแรงดึงดูดของธารสวรรค์ ด้วยเหตุนี้เขาจึงยังสามารถบินอยู่เหนือผิวน้ำได้
"ชั้นฟ้าต้าหลัวสมปรารถนาย่อมมิได้มีสรรพคุณเพียงแค่ฝากฝังระดับเต๋าแน่ ต้องมีประโยชน์อันอัศจรรย์อย่างอื่นอีกเป็นแน่"