เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 486 ต้าหลัวสมปรารถนา
แพเซียนบินมาถึงระหว่างสองโลกเซียนและปุถุชน มหาจักรพรรดิฉงหัวพลันเห็นแสงสีทองสายหนึ่งพุ่งแหวกเวหาขึ้นมา บินผ่านข้างลำแพเซียน พุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งไปตามแนวธารสวรรค์ ทันใดนั้นคล้ายทะลวงผ่านปราการบางอย่าง แล้วอันตรธานหายไป!
ความเร็วของแสงสีทองนั้นรวดเร็วยิ่งนัก แม้แต่แพเซียนยังมิอาจตามทัน ได้แต่มองดูฝุ่นตลบ
คนทั้งสองบนแพเซียนต่างอ้าปากค้างตาค้าง ไม่รู้ว่าแสงสีทองนั้นคือสิ่งใด ความเร็วจึงน่าตกตะลึงถึงเพียงนี้!
สี่เย่ว์มองไปยังจุดที่แสงสีทองนั้นแหวกทะลวงออก โลกแปลกหน้าผืนหนึ่งที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนพลันสะท้อนสู่สายตา ปากทางเข้าของโลกนั้นกำลังหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว จวนเจียนจะเลือนหายไป
ตลอดสี่ถึงห้าหมื่นปีที่นางดำเนินกิจการลักลอบข้ามธารสวรรค์ ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าในธารสวรรค์ยังมีจักรวาลซ่อนเร้นอยู่อีกชั้นหนึ่ง!
ทว่าน่าเสียดาย โลกแห่งนั้นปิดสนิทลงรวดเร็วเกินไป จนอันตรธานหายไปสิ้น
"เมื่อครู่เจ้าได้ยินเสียงระฆังหรือไม่?" มหาจักรพรรดิฉงหัวเอ่ยถาม
สี่เย่ว์ทั้งตกใจทั้งกังขา ส่ายหน้าปฏิเสธ
ระดับบำเพ็ญของนางไม่อาจเทียบเคียงมหาจักรพรรดิฉงหัว จึงมิได้ยินเสียงที่อยู่ในแสงสีทองนั้น