เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 475 รื้อ!
"สวี่อิ้ง!"
สวี่อิ้งและหลิงซืออี้เข้าใกล้แดนบรรพชนเผ่าปีศาจมากขึ้นเรื่อยๆ เห็นเพียงในชิงหลงซวีมีปีศาจนานาชนิดเกลื่อนกลาด พลันมีอีกาตัวสูงเท่าคนยืนอยู่บนกิ่งไม้ ร้องกากาว่า "สวี่อิ้งมาแล้ว! สวี่อิ้งมาแล้ว!"
สวี่อิ้งมองตามเสียง เห็นเพียงฝูงอีกากระพือปีกบินไป บนพื้นยังมีหมาป่า ตัวเซเบิล กวางผา และสัตว์ปีศาจอื่นๆ วิ่งเตลิด ต่างพากันร้องตะโกนว่า "สวี่อิ้งมาแล้ว!"
ชั่วพริบตาต่อมา ทั่วทั้งขุนเขาพงไพรพลันเต็มไปด้วยเสียงร้องของเหล่าสัตว์อสูรปีศาจ "สวี่อิ้งมาแล้ว!"
เสียงร้องนานาประการประหนึ่งกระแสน้ำหลาก แว่วดังไปทั่วสี่ทิศ
"หรือว่าเมื่อก่อนข้าเคยมาที่นี่?" สวี่อิ้งเอ่ยถาม
หลิงซืออี้ส่ายหน้าว่า "น่าจะไม่เคยมา หากเจ้าเคยมา พวกหานเยาหวงย่อมต้องจำเจ้าได้ ย่อมจะไม่ลงมือต่อเจ้าแน่นอน"
สวี่อิ้งสงสัย "ในเมื่อไม่มีผู้ใดจำข้าได้ ไฉนพวกเขาจึงรู้ว่าข้าคือสวี่อิ้ง?"
ทันใดนั้นเสียงของหยวนชีพลันแว่วมา "อาอิ้งมาแล้วหรือ?"