เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 455 ไอ้หมาเฒ่าสวี่ต้องตาย!
สวี่อิ้งทั้งสามร่างไล่กวดตามไม่ทัน พากันเหินบินกลับมา ร่อนลงเคียงข้างสวี่อิ้ง
สวี่อิ้งถลึงตาจ้องเขม็ง ทว่าสวี่อิ้งทั้งสามร่างกลับมิได้แยแสแม้แต่น้อย
สวี่ลี่ตวาดว่า "มองอะไรกัน? พวกเราก็คือเจ้า พวกเราฉวยโอกาสทำร้ายนาง ก็เป็นความคิดของเจ้าเช่นกัน!"
สวี่อิ้งเคลื่อนไหวจิตความคิด สวี่อิ้งทั้งสามร่างพลันแปรเปลี่ยนเป็นปราณแรกกำเนิดสามสาย ไท่ชิง อวี้ชิง และซ่างชิง หวนกลับคืนสู่ร่างของสวี่อิ้ง
สวี่อิ้งจำแนกแยกแยะความคิดในใจ ทอดถอนใจเงียบๆ "การลอบกัดสี่เยวี่ย คิดจะแย่งชิงสี่สุดยอดของวิเศษกลับคืนมา เป็นความคิดของข้าจริงๆ ด้วย ข้านี่ช่างต่ำช้าสามานย์เกินไปแล้ว"
เขากลับมามีชีวิตชีวากระปรี้กระเปร่า ไม่มีความเสียใจหรือก่นด่าตนเองแม้แต่น้อย
เขาจำชื่อของสตรีชุดแดงได้จริงๆ แต่จำได้ไม่มากนัก เรื่องที่เคยผ่านพ้นเรื่องราวอันใดร่วมกับสี่เยวี่ยมา กลับยังจำไม่ได้เลย
สี่เยวี่ยขับเคลื่อนแพเซียนหลบหนีมาตลอดทาง หลุดพ้นจากมหาแดนรกร้างอุดรแห่งแดนบรรพชนที่สวี่อิ้งอยู่ เหลียวหลังกลับไปมอง ไม่เห็นสวี่อิ้งไล่ตามมา จึงค่อยถอนหายใจโล่งอกคราหนึ่ง
นางหยุดพักเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ ฉีกอาภรณ์ออก เผยให้เห็นผิวพรรณขาวผ่องอมชมพู นำขวดยาออกมาจากแดนซีอี๋ทีละใบ เทโอสถเซียนนานาชนิดออกมา แหงนหน้ากลืนกินลงไป ทั้งยังหยิบสมุนไพรเซียนออกมาหลายต้น เด็ดใบหรือเหง้าราก บ้างก็เคี้ยวกิน บ้างก็บดทาลงบนบาดแผล