เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 451 สี่อริยะเจินจวิน
สวี่อิ้งทอดสายตามองส่งเขาจนลับตา อดมิได้ที่จะเหม่อลอยไปชั่วขณะ
สวี่อิ้งอีกสามคนวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา สวี่ฮวางอิ้งกล่าวว่า "พวกเรายังมิได้พ่ายแพ้เสียหน่อย! หากรวมพวกเราสามคนเข้าไปด้วย แพ้ชนะยังมิอาจรู้ได้!"
สวี่ซางอิ้งร้องตะโกน "ถูกต้อง หากพวกเราใช้วิชาปราณหนึ่งจำแลงสามวิสุทธิ์ ก็เท่ากับพวกเราสี่คนรุมมันคนเดียว จะแพ้ได้อย่างไร?"
"พวกเราแพ้แล้ว!"
สวี่ไออิ้งร้องไห้โฮน้ำตานองหน้า "หากรวมพวกเราเข้าไปด้วย ย่อมแพ้เร็วกว่าเดิมต่างหาก!"
"หุบปากกันให้หมด! ใครกล้าพูดอีกข้าจะบดขยี้มันให้ตาย!" ในปากของสวี่อิ้งพลันมีสุ้มเสียงของสวี่เป้าอิ้งดังขึ้น
สวี่ลี่อิ้งเอ่ยเสียงเย็นเยียบ "เจ้าบดขยี้พวกเขาไปแล้วจะมีประโยชน์อันใด? บดขยี้พวกเขาตาย ผนึกหกอักขระก็จะกลับคืนสู่ร่างของพวกเราอยู่ดี มิเท่ากับมิได้ทำอันใดเลยหรอกรึ ตามที่ข้าว่า พวกเราใช้วิชาผนึก ผนึกพวกเขาไว้เสียเลย"
สวี่นวี่อิ้งตื่นเต้นจนเสียงสั่นสะท้าน "ผนึกตัวตนเดิมไว้ด้วยเลย ให้พวกเราสามคนมาเป็นเจ้านายร่างแทน!"
"ชู่ว์—— เบาๆ หน่อย" สวี่อิ้งมีสีหน้าประหลาดพิกล