เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 450 ข้าอยากพบสวี่เทียนจุนหัวหน้าโจร
"มือปราบอันดับหนึ่งแห่งราชสำนักเซียน? สมัญญานามนี้ฟังดูไม่ค่อยรื่นหูเท่าใดนัก" สวี่อิ้งขมวดคิ้วเล็กน้อย
บัณฑิตติงซือมู่ผู้นั้นกล่าว "เจ้ายังมีอีกฉายาหนึ่งตามชนบทห่างไกลในแดนเซียน นั่นคือสมุนเอกอันดับหนึ่งแห่งราชสำนักเซียน สั่งให้เจ้าไปตีผู้ใด เจ้าก็ไปตีผู้นั้น"
สวี่อิ้งมีสีหน้ามืดมน ฉายานี้ยิ่งแย่กว่ามือปราบอันดับหนึ่งแห่งราชสำนักเซียนเสียอีก
บัณฑิตติงซือมู่กล่าวต่อ "เจ้ายังเคยนำทัพเก้าซิงจวิน พกพาเซียนและเทพแห่งแผนกโต่วสามพันตน ไปปราบปรามกองทัพผู้กล้าในหมู่เซียนพเนจร ไล่ล่าสังหารไปจนถึงแดนร้างทิศอุดร แล้วขุดหลุมฝังทั้งเป็นกองทัพผู้กล้าจนหมดสิ้น ด้วยเหตุนี้จึงมีคนขนานนามเจ้าว่ามือเชือดแห่งแดนร้าง..."
"หยุด!"
สวี่อิ้งยกฝ่ามือขึ้น ยิ้มกล่าว "เซียนหวังแดนร้าง เรื่องราวเก่าก่อนในอดีตอย่าได้เอ่ยถึงอีกเลย อีกทั้งข้าก็จำมิได้ว่าชาติแรกของตนเคยทำสิ่งใดไว้บ้าง การที่เจ้ามาขวางข้าไว้ หรือคิดจะจับกุมสวี่โหมวไปขอรับรางวัลความชอบจากแดนเซียน?"
ติงซือมู่มีสีหน้าเคร่งขรึม กล่าวว่า "นั่นเป็นเหตุผลส่วนหนึ่ง อีกด้านหนึ่ง ข้าอยากรู้ว่า ไฉนท่านจึงสามารถอยู่อันดับเหนือกว่าข้าบนทำเนียบหมายจับได้"