เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 445 มารพุทธะกับพุทธะ
จี้ผูถีหัวเราะร่า สุ้มเสียงดังก้องกังวานสะท้อนไปทั่ววัดต้าเหลยอิน พลางเอ่ยเอื่อยเฉื่อย "ไฉนข้าต้องเดิมพันประลองกับเจ้าด้วยเล่า? ยามนี้ทั้งเจ้าและสามเณรน้อยล้วนตกอยู่ในการควบคุมของข้า การที่ข้าเดิมพันประลองกับเจ้า มิเท่ากับเอาเบี้ยเดิมพันของข้าไปมอบให้เจ้า ทำให้เจ้าได้ชิปต่อรองเพิ่มขึ้นมาเปล่าๆ หรอกรึ?"
สวี่อิ้งยิ้มกล่าว "จี้ผูถี เจ้าคิดจะเป็นพระพุทธองค์ เป็นพระผู้มีพระภาค เป็นปฐมปรมาจารย์แห่งหมื่นพุทธ เป็นศาสดาแห่งหมื่นพุทธ เป็นผู้นำแห่งพุทธศาสนา หากพุทธธรรมของเจ้ายังมิสู้สามเณรน้อยรูปหนึ่ง เจ้าจะยังมีหน้าตาอันใดไปเป็นพระผู้มีพระภาค เป็นพระพุทธองค์นี้ได้อีก?"
จี้ผูถียิ้มตอบ "หากข้าฆ่าสามเณรน้อยรูปนี้เสีย เช่นนั้นพุทธธรรมของข้ามิกลายเป็นอันดับหนึ่งอีกครั้งหรอกรึ?"
สวี่อิ้งอ้าปากค้าง จี้เจวี๋ยก็ตกตะลึงตาค้างเช่นกัน
"คนผู้นี้เป็นมารพุทธะจริงๆ! การกระทำชั่วร้ายนอกรีตยิ่งนัก!"
สวี่อิ้งตั้งสติ กำลังจะเอ่ยปากต่อ จี้ผูถีก็หัวเราะหึๆ "สวี่อิ้ง เจ้ามิต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมเพทุบายใดๆ อีก แม้ใต้หล้าจะเรียกข้าว่ามารพุทธะ ทว่าก็ยังมีคำว่าพุทธะอยู่ เป็นผู้ตรัสรู้ผู้ยิ่งใหญ่ เล่ห์เหลี่ยมเพทุบายของเจ้า ใช้กับข้ามิได้ผลหรอก"
สวี่อิ้งกำหมัดแน่น มารพุทธะตนนี้ไม่อ่อนไม่แข็ง จะใช้ไม้อ่อนหรือไม้แข็งก็มิได้ผล กลยุทธ์ยั่วโทสะก็ไร้ประโยชน์ ทำให้เขาจนปัญญาไร้หนทางจัดการ