เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 444 แดนสุขาวดี ดินแดนบริสุทธิ์ประจิมทิศ
กงจื่ออวี้ชวนทั้งประหลาดใจทั้งยินดี สองสามวันมานี้เขากำลังขอคำชี้แนะจากจี้ผูถี ฝึกฝนพุทธธรรม จนได้รับประโยชน์ไม่น้อย ได้ยินดังนั้นจึงเอ่ยถาม "พระพุทธองค์ เวลานี้สวี่อิ้งอยู่ที่ใดหรือ?"
"กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้"
จี้ผูถียิ้มน้อยๆ กล่าวอย่างเอื่อยเฉื่อย "พวกเราเพียงรอเขาอยู่ที่นี่ เขาย่อมรนหาที่ตายเข้าสู่วงล้อมเอง"
สวี่อิ้งกับพุทธบุตรจี้เจวี๋ยเหินบินมุ่งหน้าสู่เขาซวีหมี มองเห็นวัดต้าเหลยอินย้ายจากไหล่เขาขึ้นไปอยู่บนยอดเขาแต่ไกล ส่องประกายสีทองอร่าม ภายในวัดมีผู้คนสัญจรไปมา คึกคักยิ่งนัก ธูปควันรุ่งเรือง
สวี่อิ้งหยุดฝีเท้า ชะเง้อกวาดตามองรอบหนึ่ง กล่าวว่า "ช้าก่อน มีความผิดปกติ วัดต้าเหลยอินนี้เดิมทีตั้งอยู่บนไหล่เขา"
พุทธบุตรจี้เจวี๋ยชะเง้อมองรอบหนึ่งเช่นกัน กล่าวว่า "ประสกอาอิ้ง ข้าได้ยินมาว่าเดิมทีวัดต้าเหลยอินตั้งอยู่บนยอดเขา หรือว่าหลังจากศิษย์พี่เต้าหยวนสะกดจี้ผูถีแล้ว จึงได้ย้ายวัดต้าเหลยอินกลับสู่ยอดเขาอีกครั้ง?"
สวี่อิ้งมิได้ตอบ กวาดตามองไปรอบทิศทาง พลันเปลี่ยนทิศทาง เหินบินไปยังแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างไกลจากเขาซวีหมี
ที่นั่นเดิมทีเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เซียนหวังท่านหนึ่งทิ้งไว้ มีนักพรตเลี่ยนชี่อยู่มากมาย บนท้องฟ้าแขวนสมบัติวิเศษของตระกูลเซียน แสงมงคลทะยานฟ้านับไม่ถ้วนพาดผ่านเชื่อมต่อกับโลกเต๋าฟ้าโดยตรง