เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 441 จอมบงการเต๋าฟ้า
ในมือของสวี่อิ้งมียันต์เซียนจุติสู่โลกของโลกหยวนโซ่วอยู่แผ่นหนึ่ง มิเคยได้ใช้มาโดยตลอด หากสละสมบัติชิ้นนี้ ก็จะสามารถหวนคืนสู่โลกเต๋าฟ้าได้
เขาสละยันต์เซียนจุติสู่โลกขึ้น พลันเห็นป้ายหยกเปล่งแสงเจิดจ้า ลำแสงสวรรค์สายหนึ่งพุ่งลงมาจากฟากฟ้า ทะลวงผ่านเชื่อมต่อระหว่างโลกเต๋าฟ้ากับโลกมนุษย์
สวี่อิ้งกับจี้เจวี๋ยเหินบินเข้าสู่ลำแสงสวรรค์สายนั้น ทะยานฟ้าไปตามลำแสง เพียงมินาน ก็แลเห็นระหว่างโลกเต๋าฟ้ากับโลกมนุษย์มีมิติว่างเปล่าคั่นอยู่ชั้นหนึ่ง ในมิติว่างเปล่านั้นมีแม่น้ำสายยาวทอดยาว ไหลรินอยู่ระหว่างแดนสวรรค์กับใต้หล้าหมื่นภพ
แม่น้ำสายนี้คือแม่น้ำทงเทียน ทว่ามิรู้ด้วยเหตุอันใด จึงถูกคนซ่อนเร้นไว้ มิเคยปรากฏขึ้นในใต้หล้าหมื่นภพมาก่อนเลย
สวี่อิ้งและจี้เจวี๋ยบินข้ามแม่น้ำทงเทียนไป กวาดสายตามองไปรอบทิศทาง เห็นแม่น้ำทงเทียนแผ่ขยายไปทุกทิศ ดุจดั่งรากของต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้า เชื่อมต่อสู่หมื่นภพ
ครั้นบินตามแสงสว่างไป เบื้องหน้าในแดนไกลพลันปรากฏท่าเทียบเรือขนาดยักษ์ มีแพเซียนและแพเหินเซียนแกะสลักจากท่อนไม้ยักษ์จอดเทียบอยู่ ณ ท่าเรือ
ยามนี้ เหล่าเทพสวรรค์ที่ก่อนหน้านี้ร่วมมือกับสี่เสินหวังบุกไปยังโลกมนุษย์ เพื่อหมายจะจับกุมกบฏสวี่อิ้งไปสร้างผลงาน ก็พากันร่นถอยกลับมายังโลกเต๋าฟ้า แต่ละตนต่างปั่นป่วนวุ่นวาย พลางส่งเสียงร้องโหวกเหวก "บัดนี้สี่เทียนหวังดับสูญแล้ว โลกเต๋าฟ้าไร้ผู้ปกครอง สมควรแต่งตั้งเสินหวังขึ้นมาใหม่!"