เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 440 สันดานมารโดยกำเนิด
กงจื่อหนิงชิงจิตใจล่องลอยเลื่อนลอย มิได้ตามมา เห็นได้ชัดว่าเรื่องที่แดนเซียนกับใต้หล้าหมื่นภพแท้จริงเป็นผืนแผ่นดินเดียวกันนี้ นำความสะเทือนใจมาสู่เขาใหญ่หลวงเกินไป จนยากจะยอมรับได้ชั่วขณะ
เขาเป็นชาวพื้นเมืองแดนเซียน บรรลุเซียนในแดนเซียน หยิ่งทะนงตนอย่างยิ่ง ย่อมดูแคลนเหล่าเซียนตีนโคลนที่ทะยานขึ้นมาจากโลกเบื้องล่างมาโดยตลอด รู้สึกว่าตนสูงส่งกว่าผู้อื่นหนึ่งขั้น และรู้สึกว่าแดนเซียนก็สูงส่งกว่าใต้หล้าหมื่นภพหนึ่งขั้นเช่นกัน
พวกผู้ตกระกำลำบากในโลกเบื้องล่างเหล่านั้น ต้องทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกายข้ามทัณฑ์ทะยานฟ้า เสี่ยงอันตรายถึงชีวิต ตะเกียกตะกายมุดหัวเข้าไปในแดนเซียนเพื่อเป็นเซียน ในสายตาของชาวพื้นเมืองแดนเซียนเยี่ยงกงจื่อหนิงชิง นั่นคือทานบารมีที่แดนเซียนประทานแก่พวกมัน
ทว่าบัดนี้ การปรากฏของศิลาหลักเขตแผ่นนี้กลับบอกแก่เขาว่า แดนเซียนมิได้สูงส่งแม้แต่น้อย แดนเซียนกับใต้หล้าหมื่นภพเดิมทีเป็นหนึ่งเดียวกัน เหล่าเซียนมิได้สูงส่งกว่าผู้ใด และชาวพื้นเมืองแดนเซียนก็ยิ่งมิได้มีอันใดวิเศษเลอเลิศ!
จิตใจเขาเคว้งคว้างสับสน วิญญาณถูกกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรง บังเกิดความรู้สึกประหนึ่งฟ้าดินกำลังจะพังทลายลงมา
สวี่อิ้งมองไปยังทิศทางที่ตนจากมา เอ่ยเสียงเบา "แดนไท่ซวี หรือจะหมายถึงห้วงมิติว่างเปล่าอันแปลกประหลาดที่เวยซวีตั้งอยู่? ห้วงมิติว่างเปล่าผืนนั้นซุกซ่อนฟากฝั่งโน้นแต่ละแห่ง ทั้งยังมีเวยซวี แท้จริงแล้วมันมีความเป็นมาเช่นไรกันแน่? ไฉนจึงมีสิ่งเหล่านี้อยู่ได้?"