เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 439 แดนไท่ซวี
บนเขาคุนหลุนก็มีสะพานเทพเช่นกัน สะพานเทพเชื่อมต่อไปยังอวี้จิง ทว่าสะพานเทพแห่งนั้นตกอยู่ในสภาพหักสะบั้น ท่อนที่ทอดไปสู่อวี้จิงได้อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย
เมื่อสะพานเทพหักสะบั้น ผู้ฝึกปราณจึงมิอาจก้าวเข้าสู่อวี้จิงได้
คนตระกูลสวี่ผู้พิทักษ์ยอดเขาอวี้ซวีแห่งคุนหลุน ได้ฝึกฝนวิชาลับอายุวัฒนะ สามารถใช้วิชาลับนี้เชื่อมต่อสะพานเทพและอวี้จิงเข้าด้วยกัน
วิชาลับชนิดนี้ ก็คือหกความเร้นลับของร่างกายมนุษย์ ที่เรียกว่าวิชานั่ว
"วิชานั่วคือเคล็ดวิชาเปิดความเร้นลับในกายมนุษย์ มุ่งตรงสู่ฝั่งตรงข้าม ไฉนสะพานเทพคุนหลุนจึงมาปรากฏอยู่ในความว่างเปล่าแห่งฝั่งตรงข้ามได้? หรือว่าแต่เดิมสะพานเทพก็ตั้งอยู่ในฝั่งตรงข้ามอยู่แล้ว?"
สวี่อิ้งพลันฉุกคิดถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมา นั่นคือยามที่ตนเองก้าวขึ้นสู่สะพานเทพ รอบด้านล้วนเป็นความว่างเปล่า ทัศนียภาพที่มองเห็นแตกต่างจากทัศนียภาพยามยืนอยู่บนคุนหลุนโดยสิ้นเชิง ประหนึ่งได้ก้าวเข้าสู่มิติที่อยู่ในระดับชั้นสูงส่งกว่า
หากก้าวเข้าสู่วังอวี้ซวีแห่งแดนคุนหลุน ทัศนียภาพที่มองเห็นกลับเป็นหมื่นพิภพดั่งแหนลอย ล่องลอยอยู่เหนือท้องทะเล เอกภพฟ้าดินอันไพศาล ล้วนประจักษ์แก่สายตาทั้งสิ้น
นี่บ่งบอกว่า แท้จริงแล้วสะพานเทพ อวี้จิง กระทั่งแดนคุนหลุน ล้วนตั้งอยู่ในความว่างเปล่าอันลี้ลับที่ซึ่งฝั่งตรงข้ามดำรงอยู่มาโดยตลอดใช่หรือไม่?
"แล้วสะพานเทพหักสะบั้นลงเพราะเหตุใดกัน?"