เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 438 สะพานเทพคุนหลุน
"โยมอาอิ้ง ในที่สุดท่านก็ตื่นแล้วรึ?"
ในที่สุดพุทธบุตรจี้เจวี๋ยก็ใช้พุทธธรรมสะกดข่มอิทธิพลของสามอักษร อำมหิต ดุร้าย ทารุณ บนร่างสวี่อิ้งไว้ได้ สวี่อิ้งหวนนึกถึงการกระทำของตนก่อนหน้านี้ ก็ละอายใจยิ่ง เอ่ยขอโทษคนทั้งสองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คนทั้งสองระแวดระวังเขายิ่งยวด ติดตามแนบชิดไม่ห่างกาย
ทั้งสามคนอยู่บนเกาะอิ๋งโจว หาหนทางจากไปไม่พบ จึงได้แต่มองตาปริบๆ รอคอยฝั่งตรงข้ามแห่งถัดไป เกาะอิ๋งโจวลอยเคว้งคว้างอยู่ในความว่างเปล่า ต่อเมื่อไปถึงฝั่งตรงข้ามแห่งถัดไป จนกระแสธารแม่เหล็กธรณีก่อตัวเป็นสะพานทางผ่าน พวกเขาจึงจะมีโอกาสก้าวเข้าสู่ฝั่งตรงข้าม
หลังจากเข้าสู่ฝั่งตรงข้ามแล้ว หากคิดจะจากไป ก็มีเพียงต้องรอให้เซียนนั่วหรือผู้ฝึกปราณที่บำเพ็ญหกความเร้นลับเปิดโพรงสวรรค์ อาศัยสัมผัสอันแผ่วเบานั้น ค้นหาโพรงสวรรค์ของผู้นั้นให้พบ ไม่แน่ว่าอาจจะสามารถอาศัยจังหวะนั้นกลับไปได้
นอกเหนือจากนี้ พวกเขาก็มีเพียงหนทางเดียวคือรอคอยให้อิ๋งโจวโคจรกลับมายังบริเวณใกล้เคียงกับเวยซวีอีกคราเท่านั้น
กงจื่อหนิงชิงกล่าว "อิ๋งโจวคือส่วนหนึ่งของแดนเซียน ผืนดินกว้างใหญ่ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ ทุกแห่งหนล้วนเป็นสมบัติล้ำค่า เข้ามายังที่นี่แล้ว ไหนเลยจะกลับไปมือเปล่าได้? ข้าต้องเร่งรีบบำเพ็ญเพียร ยกระดับตบะและพลังฝีมือ!"
สวี่อิ้งเอ่ยถาม "เจ้าอยู่ในแดนเซียนไม่มีโอกาสเช่นนี้หรอกรึ?"